vſqꝫ ad mortemn̄ omni temꝑepatatus ſi neceſſe eſſet contraatiē ſuū ꝓp̓ū bellare. Tandēvtū ē bellū inter dictos regesqͥ ſimul pugnauerūt. Acciditꝙ medio Rex gͣuit̓ vulneraretvſqꝫ ad ſangnis effuſionē qd̓fili/ eius ꝯſiderans ſtatī cucurrit ad patrem et pugnauit ꝓeo contra dominum ſuū ſcilicetRegem perſarum et vicit eumQō facto dominus ſuus eumdimiſit ao ꝙ nō tenuit ꝑactūet ipſe redijt ad patrem et veniam humiliter petiuit et obtꝭniuit. et ſic̄ pax reformata ⁊ eihereditas eſt reſtitutaAriſſimi iſti duo regesſunt deus et dyabolusde primo Icre. iiij. doniius ipſe eſt deus viuens etrex ſempiter. us. De ſecundoIob .xlv. Ipſeē rex ſuper om̄sfilios ſuperbie. Sed pͥmus rexſcilicet deus habet filiū ſcꝫ ānimam humanam que tociens recedit a deo et obligat ſe dyabolo quociens cōmittit peccatum mortale. Sed cerde ſi filiꝰille voluerit vecorbari illius belli quod criſcus fecit pro eo cōtra oyabolum vſqꝫ ad ſanguinis effuſionem vt eum a poteltate dyaboli eriperet et ſic cogitans voluerit ſe deo humiliareet de peccatis veniam petere poterit ſecure ad deum accedere ⁊hereditatem vite eterne acquitere pͣs. Tues qui reſtitues hejireditadem meam michi ⁊cͣ.Ilexāder regnauit quidominiū tocius mūdiobtinuit̉ accidit ſemelꝙ grandem excercitū collegit ⁊quādā citauitē circūdedit quiin eodē loto plures milites etalios ſine vulnere amiſit. Cūvero de hoc multū miraret̉ philozophos vocauit ⁊ ait eis. Ltmileingri quomō poteit hoc eſſe ꝙſubito ſine vulnere milites meimoriunt̉. Ac mirū nō eſt. Etuo illeem̄ quidā baſiliſcus ſuꝑ murūam ī nuciuitatis cuiꝰ aſpectu militesiem reſinficiūt̉ et moruit. Ait allexander quale remediū eſt ꝯtra baſiliſcū. Cui dixerūt ponat̉ ſpein dixitculū eleuātū nit̓ excercitū ⁊ mujmortiscū vbi ē baſiliſcus et cu in ſpemiliti ecculū reſpexei̓t refiexus eius ininilitēotuitu ad ſe ipſū redit et ſic moatiſſiriet et factum eſtMAriſſimi in hūc modūſūmū remediū eleuatiinit aninonis ē ꝯſideracō ꝓprieſiducta n̄fragilitatis et infirmitatis qͥaumortaſi q̄rit̉ qͣre homo ſuꝑbit. Certeiiudicqꝛ pōdere v̓tutis caret. Conſidelipritencrare ergo debet ꝓpria vanitatētaꝙ in ſpeculo ⁊ recurrere ad ꝓpͥam fragilitatē defectū ſuumpro ſpiciens elacionem repellitRaclitus regnauit quiint̓ om̄s v̓tutes qͥs habuit iuſtꝰ fuit nec p̄cibꝰ nec muneribꝰ flecti poteratAvij