qui trididit ei anulum ſed cūrepeteret peniria ductus illa alta vote clamauit ꝙ fures abſtuliſſent. Qui motus fleuitaniare quia vude viueret nonhabuit. Qui ſtatim ad reginamatrem ſuam eſt reuerſus denuncians ei ānulum perditumat illa fili mi tibi predixi vt amuliere te caueres. Ecce tibiiam trado monile quod diligēcius cuſtodias ſi perdideris honorem et tōmodo perpetuo carebis. Ionathas moniſcrecepitet ad idem ſtudiū eſt reuerſuset ecce concubinā eius in portatiuitatis occurrit et cum gaudio eum recepit. Ille vt priuseam ſerum habuit. Monili inpectore vtebat̉ ⁊ qͥcquit cogitabat habebat Et ſicut prius cōuiua multa habuit et lautevixit. Concubinamirabatur qꝛnec aurumi nec argentum videbat. Cogitabat ꝙ aliud iocale apportatus eſſet quod ſagaciter ab eo indigauit. Qui eimonile oſtendit et virtutē eiꝰpia vulūdixit. Que ait ſemper moniletecum portas vna hora tātumcogitaor poſſes q̓ per annumſufficeret tibi ideo trade inichiad cuſtodiēdum. At ille timeoꝙ ſicut anulum perdidiſti ſicperderes monile. Et ſic dampnū maximū incurrerem. Queait. O domine iam per anulūſcienciam acquiſiui vnde tibifideliter promitto ꝙ ſic cuſtodiam monile ꝙ nullus poſſeta me auferre. Ille credens dictis eiꝰ monile ei tradidit. poſtꝙ omnia conſumpta fuiſſent.Monile pecijt illa ſicut priusnirauit ꝙ furtiue ablatum eſſet. Quod audiēs Ionathasfleuit amare et ait. Nōne ſenſum perdidi ꝙ poſt anulum ꝑditum monile tibi tradidi perrexit ad matrem et ei totum ꝓceſſum nunciauit. Illa non mōdicum dolens dixit. O fili hariſſime quare ſpem poſuiſti inmuliere. iam altera vice̓ doceptus es per eam. Et ab omnibꝰvt ſtultus reputaris ammodoſapienciam addiſcas qꝛ nichilhabeo tibi niſi panum precioſum quem pater tuus tibi dedit ſi illum per dideris ad meamylius redire noyaleas. Illepannum recepit ⁊ ad ſtudiū ꝑrexit et concubina eius vt pͥusgaudenter eum recepit. Quiexpandens pannū dixit kariſſima iſtum pannū dedit michipater meus et ambꝰ poſuerūtſe ſupra pannum. Ionachasintra ſe cogitabat vtinam eſſemus in tantam dſtanciam vbinullus homini ante venit ⁊ ſicfactum eſt fuerūt enim in finemundi in vna foreſta que multum diſtabat ab hominibus.Illa triſtis et Ionathas votūvouit ꝙ dimittee̓t eam beſtijs