ſibi inuicē de infancia ſua Mater vero ccōtra ſedens que ipſir̓ferebant attencius audiebatDixit enim maior minori. Egodum infans eſſem. nichil recōlo niſi ꝙ pater meus magiſtermilitum erat ⁊ mater mea valde ſpecioſa Duoſꝫ filios habuit ſcꝫ me ⁊ alium minorem meQui eciā ipſe valde ſpecioſuserat Accipienteſꝫ nos parentesnoſtri egreſſi ſūt d̓ domo nocte ingrelſiqꝫ nauē. neſcio quoeuntes Cunꝫ autē de naui egrederemur. mater noſtra qͦmodoneſcio in mari r̓licta eſt. paternoſter portas nos duos pergebat flens peruenienſꝫ ad q̄ndāfluuium trāſiuit cū fratre meominore et me ſuper ripam fluminis r̓liquid Cum autē reuerteretur vt me acciperet. ſupusvenit et illum infantem rapuitet anteꝙͣ ad nit appropniqretleo de ſilua exiens me rapuit ⁊in ſilliam duxit Paſtores verome de ore lconis eripuerunt etnutritus ſum in illa poſſellionein qͣ ⁊ ipſe ſcis ⁊ non potui ſcie̓quid factum ſit de patre meo.neqꝫ de fratre Audiens hec minor frater cepit flere et dicereper deum vt audio frater tuusego ſū Quoniam qͥ me educauerūt michi dixerūt quomodome eruerūt de faucibꝰ lupī. Etin amplexibꝰ ruentes oſculabant̉ ſe inuicē et fleuerūt. Audiēs hͦ mater eoꝝ ⁊ ꝯſiderāsꝙ2leuentum ſuum ita ſeriatī dixiſſent diu apud ſe tractauit ſifilij ſui eſſent Altera autem diemagiſtrū militū adijt. interpellauit dicēs. d̓precor te dominevt me ad patriam tua perduci iubeas. Ego ſum de terra roin anorū et hic peregrina ſum.Hec dicens vidit in eo ſignamariti ſui Et eum ꝯgnoſcēs cūiſe iam ꝯtinere nō poſſꝫ ꝓciditIuia autead pedes eius et ait Precor tepraldomine vt michi exponas pͥſtiiit de victænam vitā tuam. puto em̄ ꝙ tuſum igitur æſis placidus magiſter militu qim traianum ēalio nomine euſtachius nūcuſiſſe ti padrempatur quem ſaluator conu̓titolomine adriantalem tēptaconē ſuſtinuit ⁊ cuiſrtpria obtentavxor qͥ ego ſuna in mari ablatauis flioru nfuit que tamē ab omni corruivit et inagnucione ſeruata ſū. Qui et duosyutuuūt. alterafilios agapitū et theoſpitū haiuplum ydolobuit Audiēs hec euſtachius ⁊ji ſactiſicautipſam diligēter ꝯſiderās vxorētupoꝫ. Iidenſuam eſſe recōgnouit et lacrimas pre gaudio fudit. Ipſamiy tuſtachjtrintē prō mnoſculatꝰ eſt gloīficas deū q̄ ꝯſoItittita.lat̉ afflictos Tūc dixit ei vxorſua Domine vbi ſūt filij noſtritlirtiſ.Qui reſpōdit. a feris capti ſūtEt exſpoſuit ei quomodo cosꝑdidit. Et illa gracias agamꝰdn̄o. puto em̄ vt quēadmodūdeꝰ donauit nob̓ vt inueīremꝰnos īuicē. dabit eciā r̓cognoſce̓nob̓ filios noſtros At ille dixitibi. ꝙ a feris deuorati ſunt.Tunc.