vero cecus ad illud cōuiuiumnon poterimus acceders. Aitclaudus. ſi conſilium meum feceris ambo ibidēm veniemus ⁊diuicias et cōuiuium ſicut ceteri obtinebimus. Reſponditcecus omne conſilium quod ēnobis vtile ſum paratus adiniplere. Ait claudꝰ tu es fortis⁊ robuſtus in corpore ego verodebilis. quia claudus. me ſuper dorſum tuum portabis. egovero tibi viam dirigam. quiaſatis clare video ⁊ ſic ambo adcōuiuium veniemus et mercedem ſicut ceterī obtinebimusAit cēcus. amen dico cibi optimum conſilium eſt. ſtatī aſcēde dorſum meum Et ſic factumeſt. claudus viam ei oſtenditet ipſe eum portauit Et ſic anbo ad cōuiuium venerunt ⁊ diuicias inter alios receperūt.riſſimi iſte rex eſt dominus noſter il̓s xp̄squi pro omnibꝰ nobisconuiuium eternum ꝑ̄parauit.Iuxta illud Erat quidam homo qui fecit cenam magnam⁊cͣ. Ad illud conuiuium multiſunt vocati et qui ibidem accedet diuicias eternas poſſidebit Cecus iſte eſt quilibet diues ac potens huius ſeculi quifortis eſt et petens in corporeideſt diuicijs et mundi potencia Vnde ceci ſunt ꝙͣtum ad vitam eternam. Ignorant ea q̄ſunt ſalutis ſicut talpa bn̄ videt ſub terra et habet multa diuerticula ſed ſuꝑͣ cecus efficit̉nec ſcit ſeipſū iuuare Sic ⁊ diues ſatis clare videt intēporalibꝰ et ceci ſūt in ſpiritualibusClaudus vero eſt bonus religioſus qui claudicat in vtroqꝫpede. ſcꝫ nichil in cōmuni autin ꝓprio poſſidere. tamen vidꝫtalis ſatis clare viam verſuscōuiuium eteruū. Si ergo vosdiuitēs ac mundi potentes intenditis ad illud cōnuiui accedere et premia ibidem accipereneceſſe vobis erit religioſos acceteros pauperes ſuꝑ dorſa velpritra portare Sed diligenter eſtdit it. mnaduertendū qn̄ diuites debeūtij ſlum. viportare pauꝑes. Certe elemoſinas eis dando in eorū necelliſui euletatibꝰ ſubueīendo hoc eſt pauperes portare et fideliter viriseccleſi aſticis decimas dae̓ Sivilumliſic feceritis. nos viri religioſitenemur vobis viam ſalutistipuubioſtendere qͦmodo poteritis advitā eternā peruenie̓. Precoēsqͥ illud ꝯuiuiū clamabat ſuntſacre pagine doctoe̓s ſcꝫ doctores p̄dicatores ⁊ ꝯfeſſores quihabent nos inſtruere publice ⁊pͥuate qͥmodo ad eternū cōuiuiū poterimus ꝑuenire.Egitur de quodam rege. qui filium vnicumhabebat Quem multū dilexit ac ten̓rime nutriuit