ꝑtibꝰ mundi in vxorem duxit etcum ea in patria extranea diu remanſit. ꝓlem ex ca genuit. poſthec ad imperium ſuum accederevolebāt. ſed nullam licēciam abea poterat obtinere ſꝫ ſemper dicebat. ſi a me recedis meipſamoccidere volo Imparator cum hocaudiſſꝫ fecit fieri duos annulosoptimos et ſculpſit imagnies ingeminis huius efficacie vt vnaeſſet imago memorie et alteraymago obliuionis. Cumqꝫ paribꝰ ānulis eas inſeruiſſꝫ vnumannulum ſcꝫ obliuionis prebuitvxori alterum ipſe tulit vt ſicutpari amore ſic paribus annulisſcꝫ inſignitētur Vxor cum annulum accepiſſꝫ ſtatim cepit obliuiſci amoris viri Imparator hecvidēs ad imperium cum gaudioſe tranſtulit nec vlterius eſt advxorem reu̓ſus. Et ſic in pace vitam ſuam finiuit⁂Ariſſimi per iſtum imꝑaratore in debemus intelligere animam humanāquam oportet aſſumi ad propriam patriam hoc eſt ad regnumceleſte ad hoc vt ſalutem finalēconſequatur Ideo ait pͣsͣ. Saluum me fac deus ⁊cͣ. Vxor eſt noſtra caro que retinet animam inmultis delectacionibꝰ per quasnon poterit ad vitam eternamtranſire vbi anime conu̓ſacio eſtet imperium eius et totum deſiderium. et quare non permittiteam quia caro concupiſcit aduerſus ſpiritum ⁊ ecōuerſo Fac̓ ergotu ſicut fecit imꝑator. ſac duosānulos memorie et obliuionisIſti duo annuli ſūt oracio et ieiunium. vtrumqꝫ in effectu ſuocacet termiuo. ſignum infallibile in multis terris eſt. ꝙ mulierſi portat annulum deſponſata ēEt reuera quando homo ſe dati§ acōm et ieiunio ſignum eſt qanima eius eſt ſponſa xp̄i Oracio autem eſt ānulus memorieQuia precepit apoſtolus dicēs.Sine intermiſſione orāte. Vtit̉ergo homo oracōne dominica etdeus mneſtioriam eius habebit.ȳmo angelus eam preſentabit.Exemplo thobie ieiuniū poteſtdici ānulus thobie. qͥa retrahitet refugit ipſam carnē ne impediat vſū racionis et opus meritoriū ꝑ que itur ad deum Studeamus ergo iſtos ānulos ſic nobiſcum retinere vt vitā eternamꝯſequi mereamur.Llexander r̓gnauit potēsvalde qui magiſtrū ariſtotilē in ſuū doctorē habebat qui eū in omni ſciēcia inſtruebat Hec audiēs r̓gina aq̄lonis filiā ſuā a tꝑe ſue natiuitati s veneno nutriuit ⁊ cū ꝑueniſſꝫad legittimā etatē erat tā pulcraet oculis hominū gracioſa ꝙ m̄lti per aſpectum eius infatuatiſunt. Regma eam ad allexandrū miſit vt eius ꝯcubina fieret