Heu me miſerū quia hunc panem verum quidecelo ex ore tuo deſcendit ꝯmedere oblitus ſū quareoblitus quia nimis ad terrena intentus neglexiceleſtia et ideo A voce gemitꝰ mei adheſit os meūcarni mee. Quia enim celeſtiū oblitus ⁊ terrenoꝝmemor non pro ſpiritualibꝰ ſed pro temporalibusgeniebum Et ea nnmirū conſiderans non ſolumcorde gemiebam. ſed voce ꝓpterea A voce gemitusmei adheſit os meum carni mee. Vox genitusoris mei adheſit carnali affectioni mee. vel ob pn̓-cipale inter oſſa mea. id eſt principalis fortitudoviriū amine mee. adheſit carni mee hoc eſt ratioſenſualituti conſenſit. Iam vero de me alit̓ te ꝓpi-ciante cupio fieri. iam non pro terrenis geniere cō-cupiſco ut dicere valeam cum propheta Reniiuitconſolari cinima mea in terrenis. memor fui dei etdelectatus ſum in eternis. Iterū ergo non oblitusſed memor eternoꝝ bonoꝝ tuoꝝ cum eodem ꝓphe-tri dicum. Aunos eternos in mente hobui. Sedquomō poſſunt hec fieri vtiqꝫ te iuuante ſꝫ ꝓptertui tuoꝝqꝫ eternoꝝ bonoꝝ contemplacōnem huiꝰſeculi ſeculariūqꝫ ſecularit̉ viuēciū hominū ꝯtem-placōem fugiani ut eligam abiectus eſſe in domodei mei magis ꝙͣ hobitare in tabernaculis pecca-toꝝ vt ſilis fiā cū ſcō tuo deiuid qͥ uit. Silīs factꝰſū pellicano ſolitudīs et factus ſū ſicut nocticorax