tibi feci et iniuſtitiū meā nō obſcondi. merito q̄dēdelictū meū qꝛ facienda omiſi. et iniuſtitiā meomqꝛ nō facienda cōmiſi tibi; tibi confitendo apperuiet detexi. apperui ut operires. detexi ut tegeresvn̄ ſeq̄t̉ Dixi ꝯfitebor iniuſtitiā meū dn̄o. et tu re-miſiſti impietotē pcc̄i mei. O magna vtilitus cō-feſſionis peccati. moxima quoqꝫ benignitus miſe-rantis dei. quia ad ſolum confitendi ꝓpoſitum remittit̉ peccatū. non emī confiteor. dixi ſed cōfiteborid ē ꝓpoſui ꝯfiteri iniuiſtitiā meā aduerſū meip̄m.et non alium accuſando. et ſtatim tu et nō aliusremiſiſti impiētatē peccati mei. et bene mei. qꝛ qd̓pecco hoc meū eſt. qd̓ autē ⁊ peccato reſurgo hoctuum eſt. Abſit ergo a me vt peccatum meū ab-ſcondam et ditam. hoc deus voluit hoc factū: ſtel-laꝝ conſtellcicō michi fecit. nō eſt confiteri iniuſti-tiam meā aduerſū me. ſed aduerſūte. et te ſūmūbonū de malitia accuſare. dicam ergo pociꝰ. Dn̄emiſerere mei ſana cnimā meam quia peccaui tibiEt vt non putet̉ remiſſionem peccati paruū deidonū eſſe. ſed tamꝙͣ magnū deuotis precibus ex-poſcendū. ſtatini ſubiūgitur. Pro hec orabit adte omnis ſanctus in tempore oportuno. Omnis em̄ſanctus. hoc eſt per peccati remiſſionem ſanctifi-catus. pro hac remiſſione orcibit ad te. quia omīsſanctꝰ eget auxilio grē et grotuitōtis remiſſionis