ſolēpnitate illa q̄ hētur xi. q. iij. cūaliq̓s n̄ tn̄ puto ſolēnitatē illā eē deſb̓a ⁊ iō ſine illa ſolēnitate fit abſoluᵈ cū miſerē mei deꝰ ⁊ cū aliqn̄tisvgaꝝ ꝑcuſſionibꝰ ſimilit̓ caucō iuratoria nō ⁊ de ſb̓a ꝙ hodie q̄ excati ſūt p̄ſtāt. pociꝰ ad cautelā ex conſuetudīe ecce ꝙ rigoe̓ canōīs. ut ⁊ͣj.e. t. Cū deſide̓s. Cū v̓o aliqͥs ſit ex̓catꝰ ꝓpt̓ imectione manuū in clericū hͨ for ẜuat̉ ut is qͥ abſolucōempetit de parendo madatis ecce etmādet̉ eidē ne de cedero ī clericū mōchū l̓ alicuiꝰ religionis ꝯu̓ſū manꝰ iniciat violētas niſi ſe defendedo a̓ de mādato ſuoꝝ p̄latoꝝ faciat vel n̓ ſuꝑ eū p̄lacōis mīſteriuꝫ a̓magiſteᵐ hēat a̓ cū ip̄o ī eadē eccaſociꝰ eē noſcat̉. ut. jͣ. e. c. Ex tenoreSꝫ ſi ſatiſfactio ſit pecuniaria q̄rit̉ cui deat applicari. Ad qd̓ r̄n̄o ſimanꝰ imectio fui̓t fca ī mochū velcōnu̓ſū ſatiſfactio p̄ſtita applicabitur moͣſterio ar. xij. q. i. nō dicatisinſti. de īiux̓. §. ẜuꝰ āt ſi clerico ſecuſari tūc eide applicabit̉ n̓ ī ꝯtūeliāeccē ſit pulſatꝰ qꝛ tūc acto iiuriaꝝecce competit. vt. ff. de iniux. l. i. §.vlt̓. ⁊ ei debet̉ ſatiſfactio in cuiꝰ ignoīaꝫ dr̄ fcā pulſacō vt. sͣ. de ſymo.de h̓. ⁊. c. audiuimiꝰ xxvij. q. i. ſi qͥsrapuerit. ī autn̄ de ſcīſ. ep̄iſ. §. ſi qͥsrapui̓t coll̓. ix. ¶ Sꝫ qͥd ſi qͥs ꝓ pluribꝰ exceſſibꝰ vna ſm̄a ſit ligatuset ī abſolucone nō exꝑmit eēs exceſſus ſꝫ qͦſd̓ nūqͥd ē abſolutꝰ Rno nōvt s de of. or. Ex ꝑte. abſolū eī ſuꝫrepta n̄ ꝓdē ut. jͣ. e. c. officij tanc̄ ātſcpͥſit ꝯͣᵐ qd̓ n̄ placꝫ nec obſtat jͣ.t. cū ꝓ cav dr̄ ip̄m tāꝙͣ excatu ſatiſface̓ ecce ſue ꝓ alt̓a monicōe p̄miſſa cogatis illd̓ e tꝙ n̄ ē ſimilitudinariū fic̄. t. dixit ſꝫvri̓tatiꝰ exp̄ſſiuūpoſſꝫ tn̄ eiꝰ ſm̄a tollerari cū ex ignoracia l̓ negligēcia ca ſuꝑꝑmit̓ar. sde reſcptis ſuꝑ lr̄is. ſec. cū occultatur ex fraude. ut s de of. ord. Ex p̄be¶ Itē qͣrit̉ qͥd ſi qͥs pluribꝰ ſnijs ſitligatꝰ a pluribꝰ p̄latis hn̄tibꝰ iuriſdcōeꝫ ī eo l̓ ab vno Rno ncc̄e ē eivt a qͦlibꝫ abſoluat̉ vn̄ vltīa abſolucō ꝯfirͣbit p̄crdētes. ut. ff. ad trebel. l. i. ī fi. pͥmi rn̄ſi. sͣ. d̓ pe. ⁊ r̄miſqd̓ qͥdē. ff. de ẜuitͣ. ruſti. p̄dio. l. ꝑfūdū. plue̓ˢ eī abſolōes ncce ſūt aīff. de no. oꝑ. iiūc. l. de pupillo. §. ſiex pluribꝰ. ij. q. iij. §. nond. Sꝫ nuqͥd ī hͦ caucū ab vna ſm̄a abſoluit̉ab alia n. diceꝰ eū ptim̄ abſolutūꝑti excatu Rn̄o ī qͣlibꝫ abſoluit̉ ſꝫ īvltīa ē abſolutꝰ ſic ī eo dixiꝰ qͥ devno ꝯfitet̉ ⁊ peitꝫ ſꝫ de alio n̄ qꝛ tūcei̓t pͥma fructuoſa cū de aº peītebitvt s de pe. ⁊ rimiſ. ꝙ qͥdā. pn̄t tn̄ excatoe̓s vni ꝯītte̓ abſolucōneꝫ ⁊ illepoſſꝫ oēs excacōes īvnā abſolōeꝫ rduce̓ ſic ⁊ plue̓s obligōes vna acceptilacōe tollūt̉. ff. de accep. l. pluribꝰ ꝓcedūt iſta ī illā ſm̄aꝫ q̄ diciꝰexcatu poſſe iteꝝ excai̓ qͦ ad vnū efſcm excacōis. Eſt at duplex effcusexcacōis. ⁊ deiecto ⁊ ligo ẜᵐ pͥmūeffectu excōmunicatꝰ amplius excōmunicari non pōt quia qui foris