ti. Fin hijs aūt nec puto venditorēteneri ad int̓eē cū ſatis ſit eupumri in arris. Nā hͦ int̓ ꝯͣhentes agividet̉ vt arraꝝ amiſſione ⁊ dupleactione debeat eſſe ꝯtēti. quid tamputauerūt venditorē nichilominꝰad int̓eſſe teneri. Arra tn̄ ꝯputabitur adint̓eſſe ⁊ qd̓ dixi de p̄cio ꝯuenire debere intelligēdū e in qͣntitate non in ſpē. Si em̄ ep̄tor ſic dicat dabo p̄ciū qd̓ ē in ſacͣculo tuncnon ē ep̄cio nec vendico ſꝫ ꝯctus innoīatꝰ. vt. ff. de ꝯd̓. ob. cam da. l.vlt̓. ⁊. Ee. t. l. ēpti. ⁊ īſti. e. t. 5. Itēpreciū. qͣntitate. a̓ intellige c̓ta velſermonē vel re ipſa vt ſi dicat ſitēpta qͣnti emeris vel q̄nti eī archavt. ff. e. t. l. hͨ vendicio. §. hmōi. ſecus ſi dixerit ſit ēpta ꝓ eo qd̓ ī archa habeo tūc em̄ qd̓ ī archa ē venit vt ſpēs nō vt qͣntitas. vt. ff. dele. i. l. plane §. i. ⁊. l. ſꝫ ſi ctōs ¶ Vēdi ⁊ emi p̄t oē id qd̓ hꝫ ꝯmerciumSūt em̄ qued q̄ in ꝯmerciū nō veniūt. vt lib̓ hō res ſacra ⁊ religioſavt. ff. e. t. l. ſi in empcōe. §. i. ⁊. §. libeꝝ. ff. de v̓bo. ob. l. int̓ ſtipulantēſ. ſacrā. res tn̄ ſacre ⁊ religioſe trāſeūt cū vniu̓ſitate cū vniu̓ſitas in ꝓphanis ꝯſiſtit. vt. jͣ. de iure pa. Exlris. nā tūc ſacre accedūt empconimaioris ꝑtis. vt. ff. e. t. l. ī modic̄.¶ Naturāa ē empcōnis vt res ſit qͥvendat̉ ⁊ p̄ciū int̓cedat. vt. ff. e. l.ij. §. ſine. ⁊. l. nec empcō. ¶ Itē natura eiꝰ ē vt rei empte lucꝝ ⁊ dāꝑnū ꝑtineat ad emptorē vt inſti. e.y vti. F. cū āt. ff. de ꝑiculo ⁊ cōmo. reiven. l. id qd̓. Vn̄ ꝓponit̉ regula talis ſi vendicio fiat pure ſine ſcpͥtiscte ſpeciei q̄ deguſtitacionē nō exigit oē ꝑiculū ſpectat ad emptoreꝫexcepto caſu publicacōis n̓ ꝑactuculpa vel mora int̓ueniat. pure iōdicit qꝛ ſi ꝯdicōnalis eſſet vēdicioan euentū ꝯdicōis ꝑ̄tinet ad vēditore. vt in illa. l. id qd̓. Ideo āt ſine ſcp̄tis qꝛ ſi inſcriptis fiat ꝑiculū ſpectat ad venditorē an̄qͣ ſcriptura ꝑficiat̉. vt. E de fide inſtru. l.ꝯctꝰ. cte ſpeciei iō qꝛ ſi ſub alternacione fiat empcio diuerſaꝝ reꝝ periculū pͥmo ꝑtinet ad venditorē vtff. e. t. l. ſi in empcōe §. ſi empcio. q̄de guſtacōeꝫ nō exigit ideo diciturquia in illis an̄ deguſtacōes ꝑtinet ꝑiculū ad venditorē. vt. ff. depericū. ⁊ ꝯmo. rei vē. l. ſi vina. Itēpericulū publicacōis ꝑtinet ad vēditorē. vt. ff. loca. ⁊ ꝯduc. l. ſi fundū ¶ Tenetur venditor rē tradere ita ꝙ emptor habeat vacuā poſſeſſionē vacua aūt poſſeſſionē habere hoc eſt vt emptor pociꝰ ſit itaꝙ ab eo aduocari non poſſit. namſi quis ea aduocauerit pinde ē acſi tradita non fuiſſet quid em̄ ſi alius ſit in poſſeſſione eiuſd̓ rei cā reiſeruande vel legatoꝝ vel mulier cavetris tūc vacua poſẜio nō ē tradita. vt. ff. de ac. ep̄. ⁊ ve. l. i. §. i. ⁊. l.iij. ⁊. l. ep̄cio. ℟º 1. ⁊. ſ. emptoreꝫ§. inde neracius hec autem tradiciofacit emptorem dominiū ſi vēditor
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten