aduerſus ec. nec aduerſus alienātem habet actionem. vt xvi. q. iij.c. vmu̓ſas niſi ſibi ꝑ caucōnem deeuictione ꝓſpexerit vt. Ede euic. l.i fundū in caſu tn̄ ſpeciali male fidei agitur ad precium. vt. Eꝯīadel̓ .l. vlt̓. §. vlt̓. Equū tn̄ videturin caſu precniſſo vbi eciam male fidei acceptor agat ad preciū contraalienatem ar ͣ. e. ti. c. ad audiēciā¶ In ſūma notand̓ eſt ꝙ poſſeſſione ec̓ preter formā iuris alienata.eccleſia p̄t agere cōtra poſſeſſoremrealiter ꝯtra alienatem ꝑſonalit̓.vt xij. q. ij. apl̓icos ⁊. Eſi tutor velcu. l. vlt̓. Sed pone ꝙ ecca cōuemat poſſeſſore ⁊ conſequitur remet ītereſſe nūquid p̄t ꝯuenire alienatem. Rn̄o non vt. ff. de eo ꝑ quēfac. eſt. l. i. §. ſi plures. quid ſi cepitvnum ꝯuenire nūquid ex hoc ſolofit p̄iudicium quo ad alteꝝ vt aſteꝝ ꝯuenire non poſſit. Rn̄o no. nādeinde ꝑ exactionē. tollitur actio.vt. ff. depo. l. i. §. ſi apd̓. E ſi tu. velcu. l. vlt̓. quid ſi ꝑtem ſui intereſſeconſequatur abvno Rn̄o tātō minus ꝯſequētur ab alio vt ar. ff. dexcito. l. i. §. hͨ actio. Sed nūquideccleſia tenetur cedere actioneꝫ ſoluenti contra alium. ſcꝫ alienati cōtra poſſeſſorē vel ecōuerſo non. cumem̄ cōueniatur ex maleficio vel exſuo delicto non p̄t petere ceſſionēactionū. vt. ff. de admi. tu. l. ſi plures tutelam ¶ Sed querit̉ an ep̄squi male alienauit poſſit repetereſi in adminiſtracōe tolleretur videtur ꝙ non nam ipſe de euictionetenetur ⁊ quem de euictione tenetactio eundē agentē repellit excepcōvt. Ede euic. l. excepcōnes. Sed ꝯͣhanc excepcōem replicabitur remeſſe ecce ſicut ⁊ replicat mulier ſemulierē eſſe ⁊ ſibi ꝯpetere vellcianū. vt. ff. ad vell̓. ſi mulier. § Iteꝫſi milier. nec eſt mirū ſi contingatin epiſcopo nam ⁊ ſimile in pͥuatoꝯtīgit. Ed̓ ag̓. ⁊ oen. l. quēadmod̓¶ Rubrica de precario.Iximꝰ de alienacōnibusin genere ſed qꝛ precarijconceſſio ſpeciem alienacionis habet idro de precario ſubicitur hic rubrica. ¶ Videamꝰ igitur quid ſit precariuꝫ. vn̄ dicatur.quid precaria. quanto tempore durat. Que dr̄a ſit inter precarium ⁊donacōnem. Que inter precariumet ꝯmodatū. Iteꝫ quot modis ſoluitur precariū ¶ Precariū diciturpignꝰ obligatuꝫ creditori ⁊ acreditore debitori conceſſum vtendūꝙͣdiu patitur qui conceſſit vt j ec. vlt̓. ⁊. ff. e. l. i. Et eſt iſte contractus gratuitꝰ ⁊ ſimilis cōmodatoin tm̄ vt quidam dicerēt hos duos contractꝰ non differre niſi verbis. ſed certe in re differūt vt qͣ. notabo. Conſiſtit autē precariū in repropͥa poſſeſſionis grā que ē apd̓creditorem non gracia ꝓprietatis.