Io. deutonicꝰ ꝙ generaliter recuſacio fieri hꝫ ꝯͣ. xx. dies vt dicit aucͣofferat̉ ⁊ aliud aūt. ⁊ ꝯſeq̄nter etqm̄ iſti dies cedūt. ⁊ poſt lapſuꝫ eorū non eſt locus recuſacōi. Ideo ꝓuidit lex ꝙ ſi copia iudicis recuſandi hr̄i non p̄t recuſacō cora preſideꝓponat̉ vt. Ede iudic̓. l. aꝑtiſſim.T. dicit ꝙ re ſacucio fieri p̄t qn̄cūqꝫ dumo ante lit̓ cōt̓. cum ſit dilatoria excepcio. vt. s. ti. ꝓx. Intermonaſteriū. niſi terminꝰ prefixuseet a iudice ad om̄s dilatorias ꝓponēdas vt sͣ de excepc̓. paſtoral̓.Hꝫ de hoc pleniꝰ dic vt notauisde dilac̓. §. ſūt ⁊ alie. ¶ Effectꝰ atrecuſaconis eſt vt ſi ꝓbata fueritſuſpicio iudex ordinariꝰ recuſatuscōmittat negociū pͥncipale. vt sͣ d̓foro ꝯpe. ſi quis clericus ⁊. e. t. Adhec cū a te. xi. q. i. pͥuenit. ij. q. vi.placuit. Ede iud. l. cū ſpāli. ⁊. l. aꝑtiſſimi hoc em̄ ei ꝯpetit iure ordinarie ptātis ſi ſit delegatꝰ dixit. T. ꝙcū ꝑ recuſacōeꝫ ꝓbata ſuſpicionedeſinat eē iudex ⁊ iuriſdictionē nōhabere ſuꝑſedebit cauſe ꝯgnicomet ꝯmittere non p̄t iuriſdictionem.quā non hꝫ. qd̓ em̄ quis nō. hꝫ generaliter alteri dare non p̄t. vt. i.q. iij. grā ⁊. c. daibertū ⁊ nemo īuitus cogitur ad arbitriū ire. vt. ff.de arbi. l. iij. §. i. ꝙͣuis iudiciuꝫ reddatur īinuitu. vt. ff. de verbo. obſ. Inter ſtipulantē. dec. autē illamqͣ. e. ſecūdo requiris intellexit in delegato. illam at cū ſꝑālis ⁊ aliasque dicūt recuſatū poſſe ꝯmitterepro iuſticia recurrat ſicut ſuꝑiꝰ eſtnegocium pͥncipale dixit in ordīario locum habere puto tn̄ ꝙ tā ordinariꝰ ꝙͣ delegatus ꝓbata cauſaſuſpiconis poſſit ꝯmittere negocium de recuſator aſſenſu vel ad fuperiorē tranſferre. vt jͣ. e. t. cū ſpāliNec obſtat dec̓ illa ſecūdo requiris in eo ꝙ dicit ſuꝑſede̓ benetur.Nam veꝝ eſt ꝙ ſuꝑſedebit iud̓xpoſt ꝓbatam ſuſpicōeꝫ ſcꝫ vt noncognoſcat. non at vt nō comittatcam. Nā et in delegato loquūturleges que dicūt expreſſe iudiceꝫ recuſatū ꝯmitte̓ poſſe. Ede iud̓. l. aptiſſimi et cū ſpāli quas leges. T.correctas eē dicebat cū aliter adeas rn̄dere non poſſet Ad dec̓ aūtillam ad hec cū a te que dicit autſi alterutra pciū te ſuſpectū habuit te īſiſtēte iudior eligat qͥ ꝓpoſitānit̉ eos dime̓ valeat q̄ōeꝫ rn̄debatq̄ōeꝫ ſcꝫ fuſpicōis ego āt dico pͥncipalem. Nec obſtat huic nire opīoni s de foro ꝯpe. licet vbi dicit̉ ꝓbata cā recuſacōis ad te vel ad nospro iuſticia recurratur ſicut ſuꝑiꝰeſt expreſſum. Nā intelligo ſcꝫ ꝑappellacōeꝫ ſi recuſatus in ca ꝓcedat dubitari autem conſueuit aniudex ſuſpectus ⁊ recuſabilis poſſit preuenire recuſacōeꝫ ⁊ cam delegare. Et videtur ꝙ non. Nā inefficax eſt iuriſdictio penes eū poteſtem̄ ꝑ excepcōnem elidi ⁊ nichil inteſt vtꝝ aliqͥd ſit ipſo iue̓ īefficax
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten