el̓aͣ. e. ti. cū ſit romana. Fſi vero ſeqis cū in iudico appellatur vt jͣ. e.n. vt debitus honor. Inducta eſtappellacio ẜᵐ leges vt iniqͥtas etimpicia iudicanᵐ corrigat̉ licꝫ nōnūꝙͣ bn̄ latas ſm̄as ſuꝑior in peiꝰreformet neqꝫ em̄ vtiqꝫ in meliuspronuciat qui nouiſſimꝰ ſm̄as laturus eſt. vt. ff. e. t. l. i. Rn̄. i. ſꝫ ẜncanones ⁊ ad hͦ. inducta eſt appelſacio vt liceat appellatori viciatācām appellacōnis remedio ſubleuare. vt ij. q. vi. c. i. ⁊ ad aliud vtom̄s oppſſi releuentur. vt ij. q. vi.ad romanā. ij. ¶ Appellare p̄t oīsis cuiꝰ intereſt ſiue ꝯtra eū lata ſitſm̄a vt ij. q. vi. ideo. ſiue ꝯtra aliūſua tn̄ int̓ſit. vt ij. q. vij. non ſolētvͣ ti. ꝓx. cū ſuꝑ. ff. e. t. l. tutor. ⁊. l.ab executore. §.alio. Itē pōt quisꝓppellare ꝓpt̓ qͣle quale ꝑ̄iudiciūvt in dec preall̓. cū ſuꝑ. ⁊. ff. e. t. l.Aſm̄a. Itē ⁊ ſi non int̓ſit alicuiꝰexca pecuniaria p̄t tn̄ pro alio appellare humanitatis ca. vt. ff. e. t.mnon tm̄. ⁊. ff. qn̄ ap. ſit. l. ij. §. vlt̓Item p̄t quis ꝓ alio dampnatoeciā ſine mandato appellare dummō dampnatꝰ mox ratuꝫ habeathoc eſt infra decēdiū vt ij. q. vi. nōſolent. ff. de aꝑ. reci. l. i. ff. rem raha. liplt̓. ¶ Appellari p̄t ⁊ debetaminore iudioe ad maiorem vt ijq. vi. anteriorū. §. illo videlicet. etFillud eciam ⁊. c. placuit. ſi quisappellaui̓t ad minorē iudicem error ei nocebit. Nam ſm̄a tranſibitA xellacioin rem iudicatam ſed ſi ad paremvel minoreꝫ alium tn̄ ꝓ alio errornon nocet nichilominꝰ tn̄ poteritappellans ꝓſequi apud illum adquem debuit appellare. vt. ff. deap. l. ij. §. ſi quis. ⁊. §. ſi vero oībusautē obmiiſſis appellacō facta adp̄pm valet. vt ij. q. vij. ſi quis putauerit ꝯͣ. e. t. ſi duobꝰ ⁊. c. ſollicitudinem ipſe em̄ eſt ordinariꝰ oīm.vt jͣ. de puil̓. Antiqͣ ẜᵐ leges ſi appellacio fiat ad pͥncipe omiſſis medijs pͥnceps r̄mittit ad eū ad quēdebuit appellari vt. ff. e. t. l. imꝑatores. A delegato autē appellandū eſt ad delegātē dūmo delegāsin delegando aliquid ſibi de iuriſdictione reſeruet. vt sͣ de offi. del̓.ſuꝑ qōnū. E qui ꝓ ſua iuriſ. l. vna.in fi. Sed obſtat. ff. quis ⁊ a qͦ. l.i. in fi. Ad quā ſic rn̄o lex illa loqͥt̉in ordinario delegante ad quē nōappellat̉ ſed appellatur ad eū quiordinariū dedit. Aliud in delegato delegante. Et eſt racō. maior eīet dignior eſt iuriſdictio delegataꝙͣ ordinaria vtsͣ de offi. dele. ſignificaſti ⁊. c. ſane ¶ Sed hec racōet ſi colorem habeat non tn̄ michiplacet. Vn̄ dic ꝙ ibi dicit non eſtappellandū ad ſecūdo delegātemſubaudi tm̄ vel dic ꝙ appellabit̉ad pͥmo delegantē ſed ille remittet ad eū qͥ ſecūdo delegauit vt. ffde ap. l. i. §. ſi quis vel loquitur qn̄is qui ſecūdo delegauit nichil ſibire tinuit de iuriſdictione vt ī p̄all̓iiiij