vt. sͣ. de elec. Cū dilectꝰ in fi. sͣ. deteſti. ſignificauerūt. trāſit em̄ int̓locutoria ī re iudicata quo ad duoſcꝫ vt remedio appellacōis attēptari non poſſit ⁊ vt excipiat̉ ex eavt in dec̓ cū dilcus nō aūt vt ex eaagat̉ actione in factū ſicut agit̉ exdiffinitiua vt. Cde rebꝰ cre. ⁊ tureiura. l. delato. Sed nūquid p̄t a qͦlibꝫ int̓locutoria appellai̓ Sic ẜⁿiura canonica non ẜᵐ leges vt qͣ. d̓ap. cū ſit rōna. nj. q. vi. nō ita. Sꝫcōtra ij. q. vi. an ſm̄am. ff. d̓ ap. nōreci. l. n. Eq̄ꝝ app. nō reci. l. an. Edeep̄ali audi. l. ij. Ed iud. l. aptiſſimiEde app. l. ſi qͥs ꝓuocacōne. Ad hͦquid dixerūt gn̓alit̓ obtine̓ vt ẜᵐleges ab int̓locutoria nō appellet̉Sꝫ caſualiter fallit in caſibꝰ illisqͦs ponit lex illa. ff. de app. nō reci.l. ij. E vt lite pen. l. ij. ff. de imno. l.Ait p̄tor 5 ꝑimit̓. ff. qͥ ſatiſda. cō.l. arbitro. Ede ap. l. ſi qͥs ꝓuocacōne. Ad hͦ dixerūt quid caſus illosgra exēpli ꝓductos eē. Nā idē dicut ⁊ in alijs caſibꝰ in qͥbꝰ magiꝰgrauamē iicidere p̄t. Alij āt dicūtſic Refert an int̓locutoria ſit talisque abſorbeat totū ius alicuiꝰ etiſtar habeat diffinitiue ita vt pꝰinterlocutoria nō ſit locꝰ ad appellandū a diffinitiua Atali int̓locutoria appellat̉. v̓bi gra. Agiturex re iudicata corā executore excipitur ꝯ ius ꝓnūciatu vel iux ordinepret̓miſſo vel ꝯͣ abſente ꝓnūciat̉ẜᵐ ius iudicatu fore vel rite ſeu ꝯpn̄tē pꝰ talē in t̓locutoriā n̄ reſtatniſi ſm̄a execuconi mandari A taliigit̉ int̓ locutoria p̄t appellari ſecꝰſi pꝰ in t̓locutoria ſaluū ſit bn̄ficiūappellacōis a diffinitīa ar. ad hocfr. de ap. l. i. §. q̄ſitū ī fi. Sꝫ tu teneas ꝙ pº dixi gn̓ale ē ꝙ ẜᵐ canōēsappellatur ab in t̓locutōia ⁊ eꝯriogn̓ale eē ꝙ n̄ appellat̉ ab int̓locūtoria ẜᵐ leges ꝙ tn̄ fallit in caſibꝰſpālibꝰ vt dictū ē. Diffinitīa v̓o ēꝑ quā pͥncipal̓ qō difſinitur quaſeniellatā iudex reuocare n̄ p̄t vt īl. pall̓. ꝙ iuſſit ī fi. ff. e. t. l. pauluspoſt qua lata nihil q̄rit̉. ff. e. t. l. p.re iudicata. q̄ lata iudex eē deſijt ſemelem bn̄ vel male offico ſuo fūgitur vt. ff. e. t. l. iudex. qd̓ veꝝ eſt vtſſiaꝫ ſuā reuocare nō poſſit vel ampliꝰ iudicare. Nā qͦ ad exeqͣndū retinet iuriſdictione vt s de offi. del̓.Ex lr̄is. ⁊. c. q̄reti Et ꝙ dico iudiceiterū iudicare nō poſſe in delegatooꝑtinet non in ordinario qui poteſt pronunciare iterum ſi primaſentencia quam tulit nulla ſit ipſo iure. vt. Equomodo ⁊ quādo iul. ſi preſes. Ede accū. et inſcrip. l. ſiaccuſatoribus. ⁊ ar. ff. de arbi. l.dice̓. et. l. qͥd tn̄ ſꝫ ſi iudex delegatꝰſeniel ꝓnūciauerit diffinitīe ⁊ eiꝰſm̄a nulla ſit īpetrabit̉ a ſuꝑioe̓ exintegro iudicari vt. Ed ſē. ex ꝑicu.reci. l. i. ⁊ per alium iudicem. vt. Equomodo ⁊ quando uidex. l. ſi vt ꝓponis ī pͥma ſi vt ꝓpōnis ¶ In cavro mr̄ioniali dico eūdē ordīariū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten