excepcōes non lite inficior ſed differo vel euito ꝑſonas vt. ff. e. ti. l.ij. in fi ¶ Dilatorie ſolucōnis vtexcepcio ꝑacti conuenti temporalis. vt. ff. e. titu. l. iij. §. i. Item excepcones que dantur quibuſdamperſoniꝰ vt non conueniantur inſi inquātum face̓ pn̄t. vt. ff. de reiud̓. l. ſūt qui Id̓o āt dicūtur dilatorie ſolucōis qꝛ differūt integrāet totalē ſolucōeꝫ donec debitor veleiꝰ heres ad piguiorē fortunā deuenerit ⁊ hͦ reſpcū excepcōes predcēxtit̉ vt ſin.dicūtur tꝑales nō ꝑpetue qꝛ nō ēveriſimiſe ꝙ nec debitor nec eiushe̓s vel he̓dis he̓s īinfinitū nō deila. ā uuliueniāt ad pīguiorē fortunā nec eīvt. vt Ede iuipauꝑibꝰ induſtria vel augmētuꝫprionij qd̓ laboribꝰ ⁊ multis caſivt non condepbus querit̉ int̓dicendū ē. vt. Gartude. l. ſi defunctus. Alio tn̄ reſpcūdicūtur ꝑemptorie qꝛ pn̄t ꝓponiit. ff. de rulib inſian̄litē ⁊ pꝰ litē ꝯtͣ. ȳmo ⁊ pꝰ ſentenciā ſcꝫ ne plus extorq̄at̉ ꝙ condēpnatꝰ face poſſit vt. ff. de re iudil. int̓ eos in fi. ⁊. l. cū ex cā. ff. de verbo. ſigni. l. in ꝯdēpnacōe ⁊ hac rōeanormale dici pn̄t qꝛ nec dilatoriarū. nec ꝑemptoriaꝝ regulā imitātur. ¶ Qn̄ at ꝓponēde ſūt et ꝓbade tam declinatorie ꝙͣ dilatoriedixi. s. de ꝓba. §. r̄ſtat videre. Sꝫhoc ſciendū eſt ꝙ ſi dilatorie nonꝓponat̉ ſuo tꝑe qꝛ ꝯpetere ignoratur nichilominꝰ ⁊ poſtea locumhn̄t vt qͣ. e. t. paſtoralis. sͣ. d̓ teſti.pn̄ciū. sͣ. de offi. del̓. inſinuate ꝯͣ. qͥ¶ Acryno. b)ma. accu. poſ. ꝯfuluit. ¶ Anormale ſūt ꝑ qͣs ꝯtēdit̉ nullu retrofuiſſeiudiᵐ qꝛ īō dicūtur anormale qꝛnō ſequūtur regulā vel naturā aliaꝝ excepcionū na locū hn̄t an̄ litēꝯtͣ ⁊ pꝰ lit̓ ꝯtͣ an̄ ſm̄aꝫ ⁊ pꝰ vt nosͣ. de ꝓba. §. actor. Sꝫ ille excepcōes q̄dant certis ꝑſonis vt nonꝯueniātur nͥ inqͣntū face̓ pn̄t anormale dici pn̄t vt dixi. sͣ §. ꝓx. Itēexcepco nō numerate prcume ⁊ excepcō nō ſolutē dotis qͦ ad qͥd anormale dici pn̄t qꝛ cū al̓s excepcōesobiciēs ꝓbae̓ hēat qd̓ opponit vtff. e. t. l. in excepcōibꝰ in p̄dcis duabꝰ ſecꝰ ē qꝛ nō is qͥ excipit ꝓbaedꝫ. ſꝫ qͥ petit ꝓbare hꝫ vt. Ede nonnū. pecu. l. iij. qd̓ vrꝝ ē. jͣ. biēmū. vtCe. t. l. in ꝯͣctibꝰ ⁊ idē dico ī excepcōe nō ſolute dotis cū ẜᵐ vai̓a tꝑaq̄ circa hͦ ſtatuūtur ī autn̄ de tēponō ſolute dotis coll̓. vij. ꝯtingit ⁊aliud mirabile in p̄dcis excepcōrbꝰ nā qui altera ex illis ꝓponit fimul ⁊ litē ꝯteſtat̉ ⁊ excepcōeꝫ opponit cū al̓s peniptorias excepciones cōteſtacio lit̓ non ſoleat fieri.vt qͣ. notabo ¶ Fiūt ⁊ alie diuiſiones excepcionum quia alie perpetue. alie temporales vt. ff. e. t. l. iijalie perſonales. alie reales. Perſonales non traſgrediuntur ꝑſonas earuꝫ quibus competut rei cōherētes alicui ꝯpetūt ⁊ oībꝰ quiex ꝑſona illiꝰ ꝯueniūt̉. vt. ff. e. t.l. excepcōes ī pͥn. ⁊. §. rei ¶ Opponūtur excepcones ꝑemptorie cum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten