Druckschrift 
Summa super titulos Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de dādo vel faciēdo volēs violet. vtvj. q. i. infames qͥ em̄ ꝑiuriū ſpōtecomittit mortalit̓ peccat. vt xxij. qi. c. vlt̓. ergo ē nifamis īfamia canonica. vt vi. q. i. illi qͥ. Itē ꝑiuriūcrime eſt. vt jͣ. e. t. q̄relā. sͣ. de tēpo.ord. c. vlt̓. ergo ē famoſū. vt xxv.di. §. nūc āt in v̓ẜ in epl̓a vero. adāt luciꝰ ⁊ ad dec̄. cū dilcus. Rn̄oteſtes qͦꝝ teſtimoniū reprobat̉ inter īfames hr̄i non dn̄t verū ē infamia legali que gn̓alit̓ non ipō. fcōſed ꝑ ſm̄aꝫ irrogat̉ vel alit̓ poſſibilee ꝙ teſtimoniū teſtiū reprobat̉Nec ex hͦ ſolo de ꝑiurio ꝯuincunt̉vt ſi nego apta non ꝓferat. vt iiijq. iij. 5. Itē in cimiali in v̓. ſi teſtisſi nude deponat. vt iiij. q. iij. §. Itēlemīali ī v̓. ſola ⁊ caꝫ ſui teſtīonijnō facit manifeſtā vt ī aut̓ de teſtibꝰ. ſ. ⁊ lꝫ. qꝛ ꝑ plures ꝯrui ꝓbat̉Imſi venia Periuriū aūt multiplex ē dicit̉em ꝑiuriū falſa iuracio q̄ ſi ignorāter fuerit facta ⁊ adhibita oī diligeciā nullū inducit peccatū vt xxijq. ij. hoīes non adhibita oī diligēcia eſt veniale peccatū. vt xxv. di.. veꝝ ī fi. Dicit̉ ꝑiuriū trāſgreſſioliciti iuramēti ⁊ hoc eſt mortale vtvi. q. i. quicūqꝫ ſi vero illicitū ſit iuramentū ſcient̓ hͦ iurae̓ peccatum ēſed ꝯͣuenire nō ē peccatū vt dixi. sͣꝓx .ſ. dicit̉ piuriū indiſcretū iua̓m̄tu ⁊ iſtd̓ ē veīale pctm̄ vt xxv. dicmis in fi. dicit̉ ꝑiuriū mēdaciuꝫiuram̄to firmatū ⁊ iſtud ſꝑē mortale. vt xxij. q. ij. hoīes n̓ fiat iocoA c. (eycio. .b.vt xxij. q. ij. qd̓ ait vel ſimulatorievt xxij. q. ij. vtilē Vltīo notādeſt ꝙ hoc iuramentū de qͦ hic tractat̉ eſt de veritate. vt. ff. e. t. l. qͦciēsjͣ. e. t. ex lr̄is ⁊ iō ſi deferat̉ alicui q̄non nouit veritatem imīpetrat ſibiremitti vel dari ſibi tempus vt oercioret̉. vt. ff. e. ti. l. Iuſiurandumet ad pecunias. ff. rerum amo. l.A arcellus 5. qui rertini. iuram̄tūde calumpina eſt de opinione ſeucredencia. vt dixi. s. de iuramentoca. iurament̓ vero qd̓ preſtat̉ in litem eſt de aſẜcionē de quo tractatE⁊. ff. de in litem iurando. De excepcōibꝰ.Ictū eſt. sͣ. de ꝓbacōibꝰ.de teſtibꝰ. de fide inſtru. d̓preſump. ⁊ de iure iuran.ad qͥd recurritur in defectum probacionis vt. sͣ. in prox. titu. dcm̄eſt. ſed quia is qui excepcione vtitur onus probacionis in ſe recipit. vt. ff. e. titu. nam per excepcionem quis defenditur et iuuatur ſicut per actionem. vt inſti. e. titu. in prin. Ideo ſubiciturhic rubrica de excep. Videamꝰ igitur quid ſit excepcio que ſitexcepcionum diuiſio. quando qualiter ⁊ a quibus opponatur. ⁊ qͥsſit excepcionum effectꝰ. Excepcio eſt aliquando actionis excluſioplerumqꝫ em̄ competit actori actioet eam per excepcionem excludi