¶ De iure iurādoIximꝰ sͣ de ꝓbacōnibꝰ ſꝫquia inopīa ꝓbacōnū recurrit̉ ad iuramētu na finis oīm litiū iuramentū. vt. jͣ. e. ti.Et ſixͨ circa mediū. ⁊ alibi dicit̉maximū remediū expediendaꝝ liti eſt iuramētū. vt. ff. e. t. l. i. Idopoſt tractatū de ꝓbacōibꝰ anectit̉iſte de iure iura. ¶ Vidend̓ eſt igitur quid ſit iuramentū. vn̄ dicat.quot ſint eiꝰ ſpēs. quis poſſit deferre ⁊ cui. qualit̓ ſit deferēdū. qͣliter iurandū. ⁊ quid ſit iuramēti effectꝰ. ⁊ que ꝑiurij pena. ¶ Iuramtū eſt affirmacō vel negacio ſacreml quos notatirei atteſtacōne firmata. Sacre reihūme circa x.ideo dixi qꝛ non licet iurare ꝑ creaturas non ſacras. vt in euāgelio.Nolite oīo iurare neqꝫ ꝑ celū ⁊cͣ.et. jͣ. e. t. ⁊ fi x. .xxij. q. i. clericū. ⁊. c.cōſidera in autn vt non luxurieturcōtra naturā coll̓. vi. ſꝫ licet ꝑ illascreaturas de quibꝰ in iure ꝑmitti.qj.j. ci. ij. btur vt ꝑ cruce ꝑ euāgeliū ꝑ ordīeꝫꝑ altare ꝑ ſalute pͥncipis ⁊ ꝑ ſimilia verba. vt xxij. q. i. ſi aliq. ⁊ v.q. qͥ ꝑiurare. .i. q. vij. qͦciēs xxij. qͥ.habemꝰ. ff. de iure iur. l. qui ꝑ ſax ilutē xxij. q. i. §. ſicut eciā ꝑ numinaiprobata iurare nō licet. vt. ff. e. t.nouit̉. §. ij. ꝑ mēbꝝ autē dei ꝓhibitū eſt vt xxij. q. i. ſi quis ꝑ capilſi in autn̄ vt non luxurient̉ contranatura circa mediū coll̓. vi. qd̓ ꝓhibitū eſt ꝓpter quoſdā he̓ticosA .qui dixerūt deū humano more mēbra habere diſtīcta vt xxiiij. q. iij.quid ī v̓ſu antropomorphite. Potuit aūt ꝯpetētiꝰ appellari factu ruramentū eo ꝙ ſuꝑ facto iuratur veliuſiuratū qꝛ ſuꝑ iure qd̓ iurati ꝯpetit iurat̉ quaſi iuſiurad. placuit tn̄vt factū ius dicat̉ qꝛ ſuꝑ facto iue̓iurat̉ adicit̉ vero iurand eo qd̓ iddꝫ eſſe iuratu qd̓ andra fuit iurādrelone facta non ad id qd̓ fit. ſꝫ adid ꝙ fieri cōueiit. vt. ff. de iuſticiaet iure. l. ius. ¶ Iuriſiurandi dueſūt ſꝑēs. Aliud aſſertoriū. Aliudpromiſſoriū. Aſſertoriū qd̓ fit depreterito vel pn̄ti in quo aſſerituraliquid eſſe vel fuiſſe. Promiſſorium eſt qd̓ cōcipitur ſuꝑ futuro inquo promittit dand vel faciendvel nō dand ſeu nō faciend ¶ Iuſiurādi aſſertorij tres ſūt ſpēs. Aliud voluntariū. Aliud neceſſariumAliud iudiciale. Voluntariū ē qd̓ꝑs pti defert extra iudiciū ideo ſicdictū qꝛ ex volūtate defert̉ ⁊ ſuſcipit̉ voluntate ⁊ delatum vel relatuvoluntarie ſuſcipit̉ vel recuſat̉. vtff. e. t. l. Iuſiurand. nccariū dicituriuſiurand qd̓ ncc̄itate a iudice ī pofita defert̉ vel fuſcipitur ar. ad hocff. de in lite iura. l. vlt̓. ⁊ hoc ſacͣmēmentum non p̄t referri vel recuſariniſi pretēdatur iuſta cauſa recuſacōis vt. Ce. t. l. generalit̓. §. ſin autēIudiciale eſt illud qd̓ ī iudicio defertur vel refert̉ a ꝑte ꝑti qd̓ noneſt neceſſarium ſubire ȳmo delatūo iiij