autn̄ vt ſpōſa. largi §. ⁊ hͦ quoqꝫiubemꝰ coll̓. ix. ff. famil̓. h̓ciſcū. l. ſique ſūt caucōes. ff. de accͣ. emp. etven. l. ticiꝰ. Ede fideicōmiſ. l. inſtrumera. Ede diu̓ſis reſcpͥtis. l. ſcīmꝰet. ff. e. t. l. ij. quidā autē cōtrariumdicūt ſcꝫ ꝙ ſtand̓ ſit ſūpto vel exeplo ⁊ hoc dicebat dn̄s aſb̓icꝰ Mouebat̉ aūt quad rōe ⁊ quad legerōne tali ſicut originale inſtrumetū dicit̉ autn̄. ⁊ ei ſtat̉ qꝛ ꝯfectumeſt a publica ꝑſona .i. a tabelliōe.ſic ⁊ ſumpto ſtand eſt ſi a tabellione fuei̓t exēplatū qd̓ em̄ preſtatauctoritate origīali idem ⁊ ſūpto.ſcꝫ ꝑſo publica. īducebat legē ꝓſe in autnj. vt fratꝝ filij §. illd̓ coll̓.ix. ⁊ hāc opinionē tenuit donec incōuemiencia ſue opinionis fide deprehēdit oculata. cū em̄ ī ca de fac̓to in qua ipſe pronꝰ erat induceret̉ exemplū ⁊ ꝑs aſtera fortit̉ allegaret exēplo non eſſe credendum.ipſo ꝯtrariū aſſerete tandeꝫ dedūctu eſt originale in mediū in quo qda vicia ſūt inuēta que in ſūpto n̄erat. ⁊ ex tūc viſū eſt ſibi non ſufficere ſumptū ꝙͣuis ꝑ tabellionē ſumat̉. ⁊ ꝙͣuis in ſūpto tenor originalis cōfineatur de v̓bo ad verbuꝫꝓpter vicia lrās ⁊ correctiōes quepn̄t eſſe in originali ⁊ non in ſūpto antn̄ iᵈ vt fra. filij non loquit̉in ſimplici ſūpto ſꝫ loquit̉ ī ſūptoaucte. iudiciali cui ec ẜᵐ Azo ſtādu eſt. vt. Ede teſta. l. publicati. Ede re iud. l. geſta. jͣ. de ꝯfir. vti. velX αον.inuti. Cū dilcā. non em̄ veriſimileeſt iudice auctoritatē preſtitiſſe ſumendi ſi vicia ī originali fuiſſent.vt. jͣ. de pͥuile. Cū olim eſſemꝰ apd̓peruſiū ⁊ jͣ. e. ti. o vlt̓. Nec obſtathijs dec s. de ꝓbaco. Qm̄ ꝯtra falſam. que dicit recurrendū fore adoriginale ſi de geſtis que remaſerūt apud p̄tes dubitari cōtingat.Nā illa ſumpta non ſumūtur anctoritate ⁊ pn̄cia iudicis ⁊ ꝓpferearecurrit̉ ad origīale vt sͣ de ꝓba.c. vlt̓. hec ⁊ alia ſūt que debilitatinſtrumēta ſaluis hijs que d̓ falſopn̄t obici inſtrum̄tis ⁊ ꝑ que de falſitate argui pn̄t de quibꝰ dicemꝰI. de crimi. fal. Et notand ꝙ licꝫ inſtrumēta cū die ⁊ ꝯſule edi non debeat ne fraudis fab̓cande madet̉vt. ff. de eden. l. i. §. edicōes. ff. queadmo. t. ap. l. ij. §. ſi dubitet̉. Geti. l. eiꝰ. Si tn̄ de falſo arguat̉ inſtrumentū rōne tꝑis in qūo p̄t falſitas faciliꝰ dep̄hendi. vt. jͣ. e. t. Inter dilcos. neceſſariū eſt inſtrumētu edi cū die ⁊ cōſule. vt. Ede ꝯtrahen. ⁊ ꝯmit. ſti. l. optima. Inſtrumentū a̓ non viſū non p̄t argui falſitate vt qͣ. e. ti. Accepimꝰ.De preſūpcōibꝰ.Via preſūpcōes plerūqꝫſemplena ꝓbacōm faciunt plerūqꝫ alias ꝓbacōe/ adiuuat non nūꝙͣ ꝑ ſe ꝓbātvt violēte. Ideo ſubicit̉ h̓ rubricao iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten