vtolenter trahitur ad quid faciedquo caſu qͦs violent̓ trahit̉ excuſatur oīno. vt. l. di. p̄bros i. q. i. conſtat xxxij. q. v. fere per totum. xv.q. vi. c. i. ⁊ ar. de ꝯſo. di. iiij. eos. ffde aucͣ. pran. l. i. cōdicionalis audeque mētu vel cruciatū ſeu aliqͥd gͣue minat̉ ⁊ ſi excuſet a tāto nō tn̄a toto vt. jͣ. e. ti. ſacris in verbo culpam attenuet. Quid tn̄ diſtinxerunt inter iuramenta promiſſoriaet aſſertoria. vt ī promiſſorijs metus vel coactio condiconalis excuſet. in aſſertorijs non. quia potiusdebemꝰ oīa mala ſuſtinere ⁊cͣ. vtxxxiij. q. ij. ita ne. xi. q. iij. quatuor.et. c. quiſquis. ⁊. c. nolite Promiſſoriā vocamꝰ illa ſacramenta .ſ. cūquis iurat de aliquo dando ſeu faciendo vel nō dado vel non faciēdo.aſſertoria cum quis aſſerit ꝓ verofalſū ⁊ maxime ꝯtra fidē Sꝫ qritur an cominacio excōīcacōīs exculſacōneꝫ inducat. ⁊ videtur qd̓ ſic.nam ꝯtinet corꝑis ⁊ aīe detrimentum. vt ij. q. i. de manifeſta. xi. q.iij. Audi. Itē ꝑ excōicacōeꝫ ſubutitur ſtatus alicuiꝰ. tranſitur em̄d̓ corꝑe vel poteſtate ecce in ptateꝫdyaboli vt in pdco. c. audi ⁊ ideoiuſtꝰ eſt metꝰ. vt. ff. e. t. l. iſti qͥdē¶ Itē excōicacio ē et̓na mortis dapnacō. vt xi. q. iij. nemo. qui ergo tiniet excōicacōeꝫ timet mortē. timeda eſt igit̉ vt xi. q. iij. c. i. Sꝫ ꝯtraexcaº medicinal̓ eſt non mortalisvt ij. q. i. multi. Itē ſi ē in iuſta vacua eſt. ⁊ de ea non eſt curandū vtxi. q. iij. cui eſt illata. nec ligat dumo non contēpnat̉. vt xxiij. q. iij.notand̓ in fine. puto ꝙ metꝰ excorcacōis non excuſet. aut em̄ eſt īiuſta ⁊ illa non liget quō ad deū auteſt iuſta ⁊ tūc ſibi imputet qui ſeita ꝯſtituit. vt mereat̉ excōicari vtff. e. t. l. ſi mulier. Et eſt ſciendū ꝙquedam fiūt ꝑ metum que ipſo iure non valent. vt ꝯtractꝰ mrionijvt jͣ. de ſponſa. Cū locum. ⁊ xxx. q.ij. vbi non eſt. Itē dotis ꝓmiſſio.vt. ff. e. t. l. ſi mulier. §. ſi dos. Iteꝫiudicis adico vt. ff. de iud̓. l. ij. ℟i. in fi. Item auctoritatis preſtacovt. ff. de aucto. tu. l. ij. Itē eccleſiaſtice rei alienacō. vt xv. q. vi. c. i.Itē ſniē ꝓnūciacō vt xi. q. iij. īiiiſtum. al̓s autē que ꝑ metu fiunt tenet. ſed reſcindūtur ꝑ actionē qd̓metuꝰ cauſa. ſi ſūt ꝑfecta. ſi v̓o ſūtimꝑfecta. tūc ꝑ excepcōꝫ vt. ff qd̓metus cauſa. l. metū. §. ſed qd̓ pretor ¶ In fūma notand eſt ꝙ ſi permetu rem meam corꝑaleꝫ tradampoſſum age vtili rei vendicacōe. ⁊contra mētu inferente ⁊ ꝯtra quelibet poſſeſſorr ad quem res ꝑueitſufficit em̄ hͦ docere metū illatuma quocūqꝫ. nec aſtringor probarequis metum ⁊ tulerit. cū metꝰ habeat ī ſe ignoranciā .i. iuſte poſſumignorae̓ quis metu intulerit. maxime ſi erat nox. vel dies ſed in multitudine hominū. vt maleficum cōprehendere vel dinoſcere n̄ potueri