confeſſionem Quō ſub vnius hore momiento reuocae poſſe exiſtimant omnia anime membra queper concupiſcentias et deſideriamala per totū mūdū ſperſa ſuntet diſtracta. Non dico ait dn̄squin aliquos tales ſaluare potēsſum. et omnia in momento et inictuoculi renouare. ⁊ ſpm̄ quinon modo vbi vult ſpirat. ſed etquādocūqꝫ vult ſpirat. illam eiꝰinfundere penitentiam ⁊ compuctionem cordiꝰ quam vix alij diuturno longi temporis exercitiocōſequūt̉ quemadmodū dedi latroni. Sed dico vobis nō cōgregabo conuenticula eorum de ſanguinibus. id eſt nō magnas taliū multitudines congregaboP. ¶ Tercia fiducia dicitur eteſt vana q̄ in huiꝰ mūdi tranſitorijs ponit̉ ⁊ nō in deo. q̄ ideo vana dicit̉ quia vana ſunt omniaq̄ ſūt mūdi De quibꝰ dicit̉ ecc̄sprio. Vidi cūcta q̄ ſūt ſub ſoleet ecce vniuerſa vanitas Nam ſivniuerſa ꝯſequim dicit̉ nob̓ ibidem .ij. Quid ꝓdeſt homī de vniuerſo labore ſuo et afflictōe ſpiritus q̄ ſub celo cruciatꝰ eſt? Cūcti em̄ dies eius doloribꝰ ⁊ erupnis plem ſūt. nec ꝑ noctē menderequieſcit. Occ̄ori em̄ dedit deꝰafflictōeꝫ ⁊ curā ſuꝑflua vt addat et ꝯgreget et tradat ei q̄ placuit deo. De qͥbꝰ d̓r baruch. iijVbi ſūt prīcipes gētiū ⁊ q̄ dn̄antur ſuꝑ beſtiaˢ q̄ ſūt ſuꝑ terram.Quiī auibꝰ celi ludūt. qui argētu theſaurizant ⁊ aurū in qͦ confidūt hoīes. et nō eſt finis acquiſitioniſ eorū. Sequit̉. Extermīati ſūt ⁊ ad inferos deſcenderūt ⁊alij in locū eorū ſurrexerunt Dequibꝰ adhuc d̓r Amos. Ve vobis qui opulenti eſtis in ſyon. ⁊confiditis in monte ſamarie optimates capita ppl̓oꝝ ingrediēteˢpōpatice domus iſrl̓. Itē yſaie.xxxvi. Suꝑ quē habes fiduciāqꝛ receſſiſti a me. Ecce ꝯfidis ſuꝑ baculū arūdineū ꝯfractū iſtūſuꝑ egiptū. cui ſi īniſus fuerit hōintrabit in manuꝫ eius et perforabit eam. Omnes enim diuitie potentie ſāpientie huiuſ mundi telearanearum comparantur. De qbus dicit̉ yſa. lix. Nō eſt qui inuocet iuſticiā. nec eſt qui iudicꝫvere. ſed confidūt in nichili et delas aranee texuerūt. ⁊ tele eoruꝫnō erunt in veſtimētum. nec operiet̉ in oꝑbꝰ ſuis qꝛ oꝑa eoꝝiutilia I ¶ Quarta fiducia dicit̉ ⁊ ē medax cū qͥſ ſperat qd̓ futurū nō ē. et poīt fiduciā ī eo qd̓nō erit. vt cū qͥs ꝓmittit ſibi longā vitā dicēſ ſibi atꝫ blādieˢ Adhuc iuueīs es lōgo tꝑe habes viue̓ vtere boīꝰ et iocūdis in iuuētute celerit̉. Vino p̄cioſo et vngento nos impleamus et nō p̄tereatnos flos temporis. Coronemuˢnos roſiꝰ anteqͣꝫ marceſcāt. nulium pratū ſit quod non ꝑtrāſeatluxurīa noſtra. vbiqꝫ relinquaꝰ