ro captiuorum mulierem pulcraꝫet amaueris eam voluerisqꝫ habere vxorem introduces eam indomuni tuaꝫ. que radet ceſariemet circuncidet vngues ⁊ deponetveſtem in qua capta eſt ſedensqꝫ in domo tua flebit patrem etmatrem ſuaꝫ vno mēſe. et poſtea intrabis ad eam dormesqꝫ cūilla ⁊ erit vxor tua. In hijs omībus quid aliud nobis innuit niſiꝙ anima ab immiciꝰ capta nō poteſt fieri ſponſa dei. nec deus invxorē accipiet eam niſi prius ce2ſarie radat circūcidat ꝙ vngueˢomniū viciorū. ⁊ deponat veſtēin qua capta eſt. Hoc eſt deponat omnia peccata in quibꝰ perdemones capta fuerat. ſedens qꝫin domo defleat patrem et matreid eſt intima penitentiā defleatdei patris offenſaꝫ pariterqꝫ matris eccleſie ſeparationē. Quodcum factum fuerit intrabit ad eam deꝰ. et cum ea dulciter requieſcet. ⁊ in reliquum eſt ⁊ vocabitur vxor eius. Vn̄ ad eph̓. iiij.Deponite vos ſcd̓m priſtinā cōuerſationem veterem hominem q̄corrumpitur ſecunduꝫ deſideriaerroris. Item col̓. iij. Expoliātes voˢ veterem hominem cum actibus ſuis. et induentes nouumhominem qui renouatur in agnitione dei ſecundū imaginem eiꝰqui creauit eū. A ¶ Illudetiam eſt huic membro notabiliter inſerendū. ꝙ ſicut pictor voxlens renouare antiquaꝫ imaginēin ipſo actu vetera deponendi neceſſe habet continue inſufflare.Sic in noſtra renouatione oportet fieri. vt cū per penitentiam depominus vetera deus ſine quo inculaturchil poſſumꝰ flatū ſui ſpiritꝰ conIſ bibtinue interponat. alioquin ipſasQuad ertIuai punſanctvetuſtates peccatorum per nos⁊ ex nobis abradere penitus nonririuis egovalemꝰ. Sic enim primꝰ homojpſit humluimde terra plaſmatꝰ viuere non poit ſublimterat quouſqꝫ deꝰ inſpirauit in fanaqꝫ ꝙ peciem eius ſpiracl̓m vite. Per qd̓diaꝫ p̄lerueſpiramentum homo excitatus etninis comiſſeaduutus ſe incipit renouare. Etſa vitare. Prehoc eſt quod dicit apoſtolus aduūt. Conferomanos vndecimo. Sme penihiffactioni.tentia ſunt dona dei et vocatio.uiā ir cōfeſiQue videlicet vocatio non eſt aliud niſi ſpiritus ſui inflatio. quiaꝙ vetera depomimus et renouari¶ Pino enm dincipimuˢ vel quicquid de genere boni agimꝰ ex preuemiēte gratia accipimꝰ. et ex deo ſuum nobis ſpiritū inſufflante. ¶ Secudo in hac noſtra renouationecoramad modū pictoris interiora detegimiꝰ ex quo apparere incipit qd̓latebat. Per hanc interiorū detectionem pura confeſſio deſignatur. per quam deo et eiꝰ vicarijsdetegimus ⁊ innoteſcimꝰ quodprius in noſtra conſciētia latitabat. que videlicet confeſſio adultis et oportunitatem habentibuˢtꝑiꝰ eſt ōnino nccͣia ad ſalutem.Quia vt ꝓuer. xxxviij. d̓r. qui