Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de effectu operis. Vnd̓ augꝰ.Ego ad īimicoꝝ dilcōeꝫ vos mōneo. quia ad ſanādū pccoꝝ vulnera nullū medicamentū meliuseſſe cognoſco. Itē hoc pro ꝯcluſione de dilectione proximi eſtnotandū quod ait greḡ. Per amore dei amor proximi gignit̉.⁊ per amoreꝫ proximi amor deinutrit̉. Qui nos ad amorem ſui⁊ proximi ꝑducere dignet̉ ih̓uꝰxp̄s filius dei viui. De eodem. Sermo tercius.Iliges proxim ⁊cͣ. Require in dinca poſt eph̓in ſermone Nemini quicqͣꝫ debeatis ſermone. lv.Dn̄ca. xix. Sermo primus deepl̓a. De quinqꝫ generibꝰ renouationū nos informantibꝰ quodebeamus ſpūaliter renouari.Sermo. cvij.M.Enouamini ſpū mentiſvr̄e. Eph̓. iiij. Apl̓s p̄cipuus dei conſiliarius ⁊conſcius volūtatis eius. q̄ corit̉.vij. de ipſo dicit. puto ꝙ ⁊ egoſpm̄ dei habeo legeꝰ ⁊ intelligēˢillud ezech̓. vij. vbi dicit̉. Facibe vobis cor nouū. hortatur nosde ſpūs nr̄i renouatione dicens.Renouamini ſpūs mentis vre.In quibus verbis duo facit. §Arimo enim ponit ſuam exhortatio5nem. ſecundo exhortationis ſueſpecificationem. Primum ibi.Renouamini. ſecundū ibi. ſpūmētis veſtre. Raptus itaqꝫ apoſtolus in tercium celuꝫ didicit ibi38reuerentiam dei qui in nullo locoIuo muiſuniſi decenter ornato ⁊ reuerenteryſiuleprintērenoua̓to hītare dignat̉. Quiaſicut mortuꝰ non niſi in ſepulcroxulinouo corpus ſuum recliuari volūniationum que init ⁊ inuolui ſindone mūda. ſic deiue cyraturis muerinformant quo nos d̓us ſpiritus non niſi in ſpiritu mūritualiter renduari. Rdato ⁊ renouato ſuam dignabiim ceruus ſerpenā acattur habere manſionem. Propterquod ipſa veritas ait luce. v. Nea bomo. Ceruꝰ crnuamo mittit nouū vnium in veteraibiuēdo ſupent pelemxxcoriano acapier pluvaſa. alioquin rumpet vniuꝫ nōuum vaſa ⁊ vinum effunditurvndo aquia roſtrum a⁊ vtres peribunt. Sed nouū vimmno vitam in meliuꝰ cor1b Crruus itanum in vtres nouos mittendumeſt. Sic ſpiritꝰ dei ſemper nouꝰint renduare ſerpentem⁊ omnia innouans ipſo dicenteattrabit. attractus autenyſa. xlij. Ecce noua facio omīaymterioribꝰis emmivult vt ob eius reuerentiam abilo huc ſentomni vetuſtate corda noſtra refitibundus qnouemus. vt et ipſe vemienꝰ pertam ponos innouata dignet̉ ampliusinnouare Hoc em̄ agit in nobisnc tam.ſpiritus ſanctus vt mille vicibꝰſomina.ad nos veniens totiens aliquidvetuſtatis tollat. ⁊ aliquid nouitatiꝰ adiciat. Et hoc eſt quodait pſalmiſta. Emitte ſpiritumtuum ⁊ creabuntur et renouab̓faciem terre. Et quotiens mittit̉totienꝰ dignatur ſua gratia ſpiritum noſtꝝ renouae. Vult ergo