reddamus ⁊ liberaliter condonat¶ Secundus nuncius cū primomittendus ad deū eſt clementiaſiue miſericordiā quā tūc tāquānunciū ad deum mittimus cū expropria miſeria inſtructi omniūmiſeriaꝝ ꝓximi tā corporū qꝫ a̓nimarū ex corde int̓imo miſerem̉De hac dicit̉ mat. v. Beati miſericordes quoniā ipſi miſericordiam cōſequent̓ Ac ſi dicat. Siveſtram miſericordiam ſuper miſerijs ꝓximorū p̄mittitis. miſericordia ſine dubio impetratis Dehac miſericordia monemur Ioſue Quo ego vobiſcū feci miſericordiā ſic ⁊ vos faciatis Itē Thobie qͣrto Quo potueris eſto miſericors Qd̓ āt ex hoc nūcio adiuncto primo one debitū dimittat̉euident̓ innuit̓ mat xviij. in parabola qua dicit̉ Sil̓ie eſt regnūcelorum homini regi qui voluit rationem ponere cuꝫ ſeruis ſuis Etcum cepiſſet rationem pone̓ oblatus eſt ei vnus qui debebat deceꝫmilia talentorum Cum nō habebat vnde redderet iuſſit euꝫ dominus venundari ⁊ vxore eiuꝰ ⁊ filios ⁊ omnia que hēbat ⁊ reddiProcidens autem ſeruus ille rōgauit eum dicens. Patientiamhabe in me ⁊ omnia reddam tibiMiſertus autem dominus ſerui illius diniſit eū. ⁊ omne debitumdimiſit Egreſſꝰ āt ſeruus ille inueīt vnū de conſeruis ſuis qui debebat ei centum denarios ⁊ tenēˢſuffocauit euꝫ dicens Redde qd̓debes Et procidens conſeruus eꝰdixit Patientiā hābe in me ⁊ omnia reddā tibi. Ille aūt noluit ſꝫabijt ⁊ miſit eū in carcerem donecredderet vniuerſum debitum Videntes āt conſerui eiuˢ que fiebātnarrauerūt domino ſuo Tunc vocauit eum dominus ⁊ ait illi Serue neqꝫ omne debitum dimiſi tibi quonam rogaſti me. Nonneergo oportuit ⁊ te miſereri confui tui ſicut ⁊ ego tui miſertuˢ ſuꝫEt iratus dominꝰ eius tradidit eūtortoribus quouſqꝫ re dderet vniuerſum debitū In qua parabola īſtruimur qꝛ ſecundum legatumcum primo non miſit ideo primagratia reuocata eſt ⁊ miſſus eſt īcarcerem donec redderet vniuerſūdebitū Cū em̄ dicit. Omne debitum dimiſi tibi inſinuat hoc ex pͥmo nūcio eē factuꝫ Sed qꝛ ſecūduꝫ cum primo nō miſerat ideo r̓uocata eſt gra quā accepit. Vnde Iacob. iij. Iudicium fiet ēī ſine miſericordia qui nō feceritmiſericordiam Quod eſt dicereCum plena ratione reddet omnedebitum in die iudicij qui nō miſeretur miſerijs proximoruꝫ Dehac miſerieordīa require ī ſermone Eſtote miſericordes. ſermo.lviij. ¶ Terciꝰ ē que neceſſariꝰnunciꝰ eſt ignoſcentia. vt ſicutdebita noſtra dimitti cupimꝰ. ſic⁊ nos noſtris debitoribꝰ dimittamꝰ Vn̄ ecci. xviij Relinq̄ ꝓxioMO ij