commiſſa male diſpenſauimꝰ. ineiſde pcc̄is noſtris ſeruiuimꝰ. dicente greg. Male bona domini diſpenſamus quando ea que ad vſum virtutum accepimꝰ in vſumconuertimus viciorū. licet in quabec omnia ad cumulū viciorumnoſtror ū ſic ſe hēant. ſcio tamēquid faciam ad miſericordiaꝫ deiconfugiaꝫ cū in meipſo penitusdefecero iactās cogitatū meum īdomino ⁊ ōnem ſollicitudinē meam in ipſum ꝓiciens. quoniamipſi eſt cura de nobis. premittaꝫqꝫ nuncios anteqͣꝫ tempus rationis aduenerit ⁊ placebo eum muneribꝰ ſi forſitā aſpiciat afflictionem meā dominꝰ ⁊ reddat mihibonum pro malo. Panc enī mutationem dextra excelſi de ſua benigniſſima pietate conſueuit frequentiꝰ erchibere. Ad hāc ergocautelam de nūcijs premittendispremunit nos ſaluator Luce viceſimo quarto q̄buſdam parabol̓dicens Quis ex vobis volens edificare turrim nōne pͥus ſedenꝰ cōputat ſumptuꝰ qui neceſſarij ſūtſi habeat ad perficiendūͨ ne poſtra cum poſuerit fundamentum⁊ non potuerit perficere omnesqui viderint incipiāt ei illudere dicentes. quia hic homo cepit edificare ⁊ non potuit conſummae̓. ⁊quid per turrim q̄ in altū erigit̉lapidem ſuper lapidem ponendoniſi cumulꝰ beneficiorū dei accipit̓? Et quid eſt velle edificae̓ turrim niſi preſume̓ rationē pone̓ deeiſdē Qd̓ qui p̄ſūpſerit nō īmerito illudent ei homines dicentes.Hic homo cepit ⁊ preſumpſit ratione ponere ⁊ nō potuit cōſūmareQuia vt ait Iob. ix. Si volue̓itcū dro contendere ī iudicio ſczrationem ponendo nō poterit reſpondere vnum pro mille. Poſtqͣꝫ ergo inſtructi ſumus in hac parabola ꝙ impoſſibile eſt nobis poēre rationem. ſtatim ſubuigit aliāparabolam per quam nos inſtruit quid poſt talem īpoſſibilitateꝫin reddendo rationeꝫ cautius ſit agendū dicens Aut quiꝰ rex iturꝰcōmittere bellū aduerſus regem alium nōne ſedens prius cogitat ſipoſſit cum decem milibus occurrere ei qui cum viginti milibꝰ venit ad ſe? Alioquin adhuc illolonge agente legationem mittēſrogat ea que pacis ſunt In hacergo parabola inſtrumur ꝙ pꝰqꝫ videmus ꝙ nō poſſumꝰ eī occurreredebitam rationem ponēdop̄mittamꝰ legatos ſiue nūciosqꝫdiu rex adhuc longe eſt ⁊ q̄ramꝰpace Qd̓ ſapīens ecc̄i. xviij. monet cū dicit Ante iudiciū interroga teipſū ſcꝫ vtrū poſſis ratioueꝫpone̓ ⁊ in cōſpectu dei inuenienˢꝓpitiationem Itē Oculi tui precedat greſſus tuos. per ocl̓os autnrā cōſideratio accipit̉. quā ꝑmittāniꝰ diligenter eſtimādo ſi ſufficienter poſſumꝰ ponere rationemQd̓ cū omno nō poſſumꝰ face̓ n̄MD 1