eſt in criſto iheſu. Qd̓ exponēsbernardus dicit. Certi ſumus ⁊nos cum apoſtolo ꝙ neqꝫ morsneqꝫ vitā ⁊cͣ Sed attende quanta enumerauit mimme tamen adicienſ. nec noſipſi Nimirū hec libertas qua nos criſtus liberauitꝙ nulla alia creatura nos penitꝰab eo auellere aut violēter auertere poſſet. ſola id noſtra deſererepoſſumus voluntate.Id ergo caueto ⁊ de ceteris eſto ſecurus. deus ergo dicens nobiis illud Ie̓.Irritū fieri non poteſt pactū meum. monet rogat precipit ⁊ hortatur. vt ⁊ nos mutuā ſibi fidemſeruantes promiſſuꝫ noſtruꝫ qd̓ei vouimus obſeruemus. dicens.nobis illud deute. xxiij.Cuꝫ votum voueris domino deo tuo nontardabis reddere. quia requiretillud a te dominus deus tuus Etſimoratus fueris reputabitur tibi in peccatum. Si nolueris pollicere abſqꝫ pecato eris Quod ātſemel egreſſum eſt de ore tuo ſeruabis ⁊ facies ſicut promiſiſti.Cum igit̉ in baptiſmo renunciauernus diabolo ⁊ ōinbus ponipigeius. que ſunt mundus cumcocupiſcentijs ſuis ⁊ votuꝫ vouerimꝰ deo. iurantes ⁊ cautione fideiuſſoria premmorū nos obligauimꝰ ꝓmittimꝰ nos domino deo noſtro ſeruituros ⁊ eius precepta ẜuaturos. que adeo ſūt neceſſariavt ſine his non ſit homini ſalꝰ videVn̄ mat. dicit nobis deꝰ Si visad vitaꝫ ingredi ſerua mādataNā vt ait pꝰ Maledicti qui declināt a mādatis tuiꝰ ¶ Veꝝ qꝛmādata domini multa ſūt. vt pꝫdecem legalia ⁊ multa alia que ꝓſeq̄ lōgū eſſet. nec tꝑis breuitasſinit ea narrare. nec narrata pn̄tea ſimplices retinere Ideo de vnoeius maijdato ſuper omnia mandata facillimo ī quo vno mādato oma alia includūt̉. dicēte ecj. Qui timent dominuꝫ cūci. xxij.ſtodiet mādatū eius. quo vnoẜuato ōna ſūt ſeruāta breuiter ēdicendū. Eſt āt hoc domini mandatū timor dn̄i. qd̓ adeo facile ēꝙ nullꝰ tā pauper tā infirmus ēqui de hoc mādato valeat excuſari. iuxta illud exodi. Diues n̄addat nec pauper dininiuatDe hoc ergo mādato d̓uo breuiter perſtringātur ſcꝫ de eius facilitate. ſcdo de eius vtilitate De prīo āt i. eius facilitate d̓rdeū .xx. Mandatū āt quod egotibi precipio nō ſupra. te eſt neqꝫꝓcul poſitū. nec in celo ſitum. vtpoſſis dicere Quis noſtrū ad celūvalet conſcendere ⁊ deferat illd̓ad nos vt audiamus atqꝫ operecōpleamꝰ. neqꝫ trāˢ mare poſitūvt cauſeris ⁊ dicas. quis ē nobiſtrāſfretare poterit mare ⁊ illd̓ adnos vſqꝫ deferre vt poſſimꝰ audire ⁊ facere quod p̄ceptū ē. Sediuxta te eſt ſermo valde ī ore tuo ⁊ in corde tlio vt facias illū Itēbernardꝰ. Nō te oportet o homoCC iiij