Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

conſcientie noſtre prīores diuitiē ꝯgregant̉. que cū acquiſite amiinā rationalē renouauerint. etipſā dei ymagīeꝫ bene r̓formauerint. tunc deus videns ſuam ſimilitudinē vltra ſe ꝯtinere non poterit. ſꝫ per viam amoris infundēsſe ruit in amplexus. Et hoc eſtqd̓ ait bernꝰ. Cū voluntas eo ꝓficit vt amor fiat ꝯtinuo per viaꝫamoris īfundit ſe ſpūs ſcūs omma viuificans. ex cuiuˢ preſentia oīamnouant̉. quia voluntaserit amor. intellectus vero cōtēplatio. memoria auteꝫ ſapīa. ettunc de homine bene agitur. ⁊ tatummodo in memoria abundantie ſuauitatis dei exultatur. uibilatur. ⁊ vere ſentit̉ de dn̄o in bonitate eius. De hijs dinitijs d̓rGen̄. Aodicū habuiſti anteqͣꝫvenirem ad te. ⁊ nūc diues effectus es. dixit deus ad aīam. benedixitqꝫ tibi deus ad introituꝫmeū. Qūo aūt hec diuītie acquirent̉ talit̓ eſt videndum. Deus vnicꝰ ipſi aīe oēs ſuasdiuitias eī ꝯmūicat. tam eas qsex parte diuinitatis ab et̓no habuit qͣꝫ ex humanitate in tꝑe acquiſiuit. Nā ex ꝑte diuinitatisꝑticipat aīe ſcē pr̄is potentiam.vt aīa potens fiat. a filio ſapīamvt ſapiens fiat. a ſpū ſcō bonitatē ⁊ clemētiā. vt bona et clemēsfiat. Nā de potentia pr̄is aīe participata dixit apl̓s ad phil̓. v.Omnia poſſum in eo qui me confortat. Qd̓ exponens bernꝰ di.Oīa poſſibilia ſunt intuenti ſuꝑeū qui oīa poteſt. nil em̄ oīpotētiaꝫ dei reddit clariore qꝫ ꝙ ominpotentes facit omēs qui ſperātin eum. Tunc aūt omnipotētes5dicimur qn̄ omnia que poſſumꝰſfacimus. quia vſtra poſſe noſtrūgſdeus nichil penitus vult a nobiˢ3De ſapientia autē participata a.ifilio dicit bernꝰ Si ſenſero mihi.xaperiri ſenſū vt intelligam ſcripulipetatturas aut ſermone ſapīe qͣſi ex intimis ebulire. aut infuſo lumineuipian x. rj iideſuper reuelari miſteria. aut cerxſte expandi michi quaſi largiſſiImrupit. C.mum quoddā celi gremiū. ⁊ vberiores deſurſū influere animo mexit353ditationū ymbres. nō ambigoImu iſponſum adeſſe. verbi ſiquidemhee copie ſunt. ⁊ omnia de pler..qjuba A dtudine eius iſta accipimus Hācimi ritaergo ſapientiā aīa ſcā a filio feliiipiiat. īciter accipit. cū ſingula ſibi ſapiunt prout ſunt. De bonitate atꝑticipata a ſpū ſcō duit augꝰ.Spus ſcūs qui dulciꝰſ eſt vnctōin om̄ī preſſurā etiā contra aduerſarios hominem benignum ⁊ prūfacit. Ex parte āt humanitatispntuomnem laborem. fudoreꝫ. doloremortis horrorem. ⁊ omīa alia q̄xp̄us in carne ſuſtinuit aīe ſāctecōmunicat Ex quibuꝰ oībus aīadiuitias cōgregat multas nimisHinc bernarduꝰ Aea eſt paſſioquia pro me facta. nec inops ſumeriti qͣꝫ diu ille cumulus mihi