Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

k Sed nota ī hoc gradū quidam ſunt hoſpites ⁊ tranſitorij.quidam incole ⁊ manſionarij.Poſpites quidem apprehendunt⁊ ſtringūt ſed poſtea dimittūtManſionarij autem īdimiſſibilit̓ſtringunt. Poſpites vero ſunt ītriplici differentia. qꝛ tribuˢ modis dinittitur xp̄ūs. Primo dimittitur non volens a volente. cūbrachia que ſtrinxerat caritaꝰ diſtringit et diſſoluit carnalitas.l̓ remiſſa tepiditas. ⁊ ſic dimitdere amitte̓ ē. Augꝰ. Te neo amittit niſi qui dimittit. Ioh̓. Egogere inſum primus ⁊ nouiſſimus. glo.precitumprimuꝰ id eſt in amoreꝫ confereītia. ſedido. nouiſſimus in relinquendo.tis cumaNequaqꝫ enim deuꝰ nos dimitteret niſi prius dimitteretur. ſic autem inuitiſſimus et quaſi coactꝰr̓cedere cogitur ⁊ dimittere dimiſſtrens qſorem. Et psͣ. Et dimiſi eos ſeurrenꝰ quicundum deſideria cordis eorumnem̄ lamSuꝑ qͦ verbo greg. Succeſſusnec curretpreſentis proſperitatiꝰ indiciumgens aliteſt eterne calamitatis. Scdō divl napunmittitur nolens a nolēte. cū brachia ſtringentis affectus corporis corruptibilis infirmitas atqꝫneceſſitas laxat. Gen̄. dixit angelus ad iacob. dimitte me ⁊cͣ.Reſpondit Non dimittam te inſi benedixeris michi. Hoc dimittere eſt ꝯtemplaconem ex carniꝰncc̄itate dimittere. ſi tn̄ dimiſſusdimittēti bn̄dictōem p̄ſtat ⁊ nōmē mutat. qd̓ totū tibi planiusexponit modica experiētia qͣꝫ lōga verborum ſententia. Tercio dimittitur volens a nolēte cūpreuidetur vtilitaˢ. ⁊ ſequitur qͣſi tracta voluntas. Hoc tale dimittere eſt contemplationem exvtili cauſa ītermittere. vt vel oppoſita iuxta ſe porta magis cognoſcant̉. vel vt frequentius appetat̉. iocundius recipiatur. firmius ſtringat̉. cuius carentia qͣlis ſit cognoſcat̉. Hoc euident̓ īthobia figurat̉ vbi dicit̉ Peu mefili mm. vt quid te miſimꝰ veregrinari?. Sic dimiſſus cum fletū deſideratus. cuꝫ deſiderio expectatuꝰ. rediens affert antidotū cecitatis. remediū paupertatis Melior autē cauſa ꝓpt̓ quā ociū cōtēplatioīs intermittit̉ eſt acto predicatiōīs. Vn̄ ber. Hoc habet caſta et vera ꝯtemplatio vt mentēquā diuino igne ſuccendit. tatointerduꝫ repleat zelo ⁊ deſiderioacquiredi deo qͥ euꝫ ſimiliter diligant. vt ociuꝫ contēplationis ꝓſtudio predicationis libentiſſimeintermittat. ⁊ rurſū potita votisaliquabenus in hac parte tantoardētius redeat in idipſum qͣntofructuoſius intermiſit. Ceteruminter has viciſſitudines plerūqꝫmens eſtuat fluctuans ⁊ metuenꝰ vehementer. ne forte alteri eorum dum ſuis affectionibohicinde diſtrahitur plus iuſto inhereat. ⁊ ſic in vtrolibet vel ad modicuꝫ a diuina deuiet voluntateRij