vt volūtatem oꝑe cōpleat VndeBer. Spūs ſāctuſ ſuggerit memorie bona in cogitationibꝰ ſanctis Proptere a qͦcienſcumqꝫ huiuſmōi ſugͥgeſtionē boī ſenſerisī corde tuo da honorē deo. ⁊ agereuerentiā ſpiritui ſancto. cuiuˢvox ſonat ī auribꝰ tuis Docet rationem Rulti ſiquidē monent̉ vtbenefaciant ſed minime ſciūt qd̓ſit agendum ſi nō aſſit ſpirtꝰ ſāctꝰ. vt quā īſpirat cogitationēmemoriā monendo doceat ī opꝰproferre ne prima gratia vacua ſit in nobis. Sed quia ſcientiirt tḡgiu ſoebonum ⁊ non facienti peccatū eſtnutria. ſic huiiilli Propterea nō ſolum moneriuas humana.et doceri. ſed etiam moueri et afdims materianfici ad bonum neceſſe eſt volūtaaxvd andris cuſatem. Poſtqͣꝫ vero ſpiritus ſanvbſtructuꝫctus animaꝫ monuit docuit mōua Luta clauit in corde noſtro ad efficaciterynolū diſpuſupplicandū. inclinat ī corde dei⁊ troſeruꝰ. de duuubenigniſſimum eius affectuꝫ adio hominis ſemiſericorditer exaudienduꝫ VnNementide Bernar. Sicut in nobis īberpellat pro nobis. ita in deo deliontuicta donat cū deo Itaqꝫ ſic̄ nos ērigit quadā fiduciā ad poſtulādum ita deū inclinat ad nos fuamiſericordia V ¶ Et ſciendum ꝙ hec trinitas gratiarum adiuīa trinitate effluit. vt primagratia creationis a patre. ſecunda gratia redemptiōīs a filio. tercia gratia ſanctificationis a ſpiritu ſācto dicatur veraciter emanare. De hac trinitate dicit BerEya fratres conſideremus ſupernos et in nos opera trinitatis abmicio mundi vſqꝫ in fine etvidramusqꝫ ſollicita fuerit illa maieſtas ne nos perderet ineternū Etpotentie et ſapientie ſigna manifeſtiſſime cernebātur in creatiōeet conſeruatiōe machine mūdi.ſed bonitas que ī deo erat multaminis latebat in corde patris cūmulanda quādoqꝫ ſuper filios adā Et luce clarius patet quomōdo tota trinitas ropus noſtre ſalutis ſit impenſa Vnde Iohā. iij.Sic deus dilexit munduꝫ vt vnigenitum daret. nec dubiū quinfilium loquatur. de ſpiritu ſāctoait ſcriptura. Paraclitꝰ autemſpiritus ſāctus quē mittet paderAmat ergo deus ex ſe toto quiatota trinitas. ¶ Octaua trinitas dicitur refluxiua et eſt gratiarum actionis a nobis refluētisin deum. Omnia emim fluminagratiarum per cognitionem et gtiaꝝ actionē refluere debēt in mare. deum videlicet qui eſt omniūbonorum primum et fontale prīcipium vt iteruꝫ fluant Bernardus Felix qui ad ſingula donagracie redit ad deum. in quo eſtplenitudo omnium gratiarum.cui dum pro acceptis non ingratos nos exhibemus locum in nobis facimus gratie vt maiora adhūc accipere mereamur. ōnino eniꝫ ſola ingratitudo a profectuconuerſationis noſtre nos īpeditR nij