Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ingrediens introrſum nos trahitdicens opere ⁊ effectu illud Y ſaie. xxvi Intra in cubicula tua ⁊claude oſtia ſuper te Et illud Ezechi. tercio Ingredere in domuꝫtuam ⁊ includere in medio eius.Quomodo autem ⁊ qualiter hoccontingat docet nos Bernarduſdicens Modus conuerſionis hiceſt Primum reuocamur ad nosintus ⁊ audinus vocem intus ſpirātis ⁊ dicentis Preuaricatores redite ad cor Idqꝫ tam efficaciterdicitur vt ipſa vox reducat noset arguens ſtatuat nos in facieꝫnrāꝫ Secundo ſpūs ſanctusoperetur ſalutem noſtram per gtiam intus operantem Quod ſiccontingit. cum oſtendit nobismala que commiſimus penā quāmeruius mouens affectum vtde eiſdem erubeſcat. erubeſcendodoleat. ⁊ dolens funditus penideat ſe talia commiſiſſe. Quod īMacha. iiij. legimꝰ figuratum vbi dicitur Vt viderunt templumꝓphanatum portas deſolatas. ⁊virgulta quaſi in ſaltu nata in atrio. corruerunt ī terram ⁊ clamaueruūt in celum Hinc Bernar.Quantum putamus abhorret ⁊conſternatur aniꝰ ſeipſum vere intuenꝰ? Quis ferre poteſt ſiveſtem ſuam mnimundam quis īueniat. aut nō ſtatim cum īdignatiōe a ſe proiciat aut qͦs carnem ſuam ſubito leproſam inuemens eqͦ poſſet eſſe animio Multomagis ſeipſam immundam inueniens quaꝫ non poſſit abicereanima conſternatur mente. ⁊ ecce amaritudo ſit amariſſimaTercio poſt hanc amaritudinēpm̄e operatur ſpiritus ſanctusſalutem nr̄am pcc̄a miſericorditerignoſcendo. dicens tali annie illud Yſaie. lxiiij. Ego deleui vtnubes īquitates tuas Quod tūccontingit cum omni horrore peccati abſterſo. non vt nudiuſtercius dolemꝰ. timemꝰ. peintemus.ſed gaudemus am gratiarum actione verſamur. ⁊ quicquid agimus hoc totum ad gratiaꝰ agendas ordinamꝰ Et hoc eſt quo ddicit nobis deus per Yſa. lxviij.Infrenabo os tuū laude mea neintereas. R Scd̓o datſe nobis deus ad vſum. hoc eſtdocet noꝰ quomodo omnium reꝝvſum habere debeamus. ne iamper penitentiaꝫ purgati ex malovſu rerum peccata iterum penitēda contrahamus. Hec āt omnia in trīa iterum partiātur. ſciꝫ innoſipſos ⁊ in omnia temporalia.et in deum. Prīo dico ſpūſ ſanctus docet nos quomodo vſum denobiſmeſipſis habere debeamusEt prio de corpore. ſcd̓o de animia Prīo docet nos hr̄e vſumcorꝑis. cui negare debemꝰ ōneꝫvoluptatē. one ſuperfluitatē. vtſola neceſſaria ei miniſtremꝰ. qd̓ſaluator monuit Luce. xx. dicesVidete ne corda veſtra gͣuenturP 1