Quod in hoc lucide dn̄s declarauit ꝙ diſcipuli domini per tridūum paſſionis domini turbati ſūtqui treꝰ dies. xl. boras continēt.ſed īrecompenſa huius tribulātiom̄s per. xl. dieꝰ ſunt glorioſe ⁊mirifice conſolati. volens per hocīſinuare. vt ſicut dies excellit horam. ſic conſolatio excellit tribulationem. Quod nō ſoluꝫ ꝑ hacfiguram. ſed etiā per ſcripturampoterit declarari. Hic Yſaie.liiij. Ad punctū in modico dereliqui te. et in miſerationibus magnis congregabo te In momētoindignationis abſcodi facie meam parumper a te et in mīa ſempiterna miſertus ſum tui. Vndeexperti conſolationiꝰ guſtū hocaſſerunt. ꝙ deus in vna conſolatione refundit oēs labores quoſ homo vnqͣꝫ ꝑtulit ꝓpter deum. Qd̓ꝓph̓a exꝑtus amimirando clamāuit dicens. Quonaꝫ magna ml̓titudo dulcedinis tue domīe Qd̓etiam Iob denunciat dices Dabit tibi ꝓ ſilice torretes aureos.ſilices .ſ. labores duros quoˢ premitti oportet vocans. torrenbes.vero aureos ipſam noīat conſolationem Quod adhuc expreſſiſſi.me ſaluator declarat Mathei. di.cens Centuplū accipiet. ſcꝫī hacvita ⁊ vitaꝫ eternam in futuro.Cur aut tantum exuberet conſolatio require in aduentū Vbi di.citur ꝙ ignis diffuſiuꝰ eſt Conaingit autem hec magnitudo cōꝫſolationis ex duplici cauſa ſciliꝫex gratia veniente. et anima recpiēte ¶ Tercio dicendū eſt deconſolationis veritate hoc eſt deconſolacione quid ſit. hoc Bernclare īſinuat nobis dicens Quideſt conſolatio niſi viſitationis qͣtia ⁊ primitie ſpiritus qui ſuperniel dlucis eſt. niſi teſtīoniuꝫ cōſcientie ſuper remiſſionem peccatorum noſtrorū. niſi leta et iocuda expectatio iuſtoruꝫ. niſi memoria habundantie ſuauitatisdei. niſi magna multitudo dulcedinis eiꝰ. qua nec expertis ncceeſt dicere. nec inexpertis verbisvllis exprime̓ poteſt quiſqͣꝫ Inquibus verbis quinqꝫ nobis perordinem declarantur. Nam ꝑpmum quo dicitur viſitationis gtia et primitie ſpiritus. inſinuat̉nobis guſtus ⁊ fruitio dilectiſſima bonorū domini De quo ecci.vi. Mōdicum laborabis et citō edes de generationibus illius HīcOs. Guſtate et videte quomaꝫſuauis eſt dominꝰ. Quid autemſit ille guſtus docet Bernar. dicens Guſtuˢ ille nichil aliud eſtqͣꝫ ſuauiſſima delectatio boni etirritamentum deſiderij. et incentiuum amoris. In ſecūdo mebroquo dicit niſi teſtimomum coſcientie noſtre. inſinuatur nobis remiſſio omnium peccatoruꝫ ſuperqͥbus anxij ⁊ timorati deprecahamur dicenteꝰ. Cū veneris iudicare noli me cōdempnare. et illud