Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

noſtram Tercio iuſtificat. De qͦRo. ij. Nō auditores legis iuſtiſunt ſed factores legis iuſtificabūtur Quarto beatificat. Vndedn̄s poſt ſermonem ſuū habituꝫad diſcipulos dixit. Si hec ſcitis beati eritis ſi feceritis eaA Sequitur terciū prīcipaleſcꝫ ⁊ pater meus diliget euꝫ Inqͥ ꝓbate dilectiōis ponit reddibitionē Hec āt pr̄is dilc̄io tribꝰ ſignis euidēter ꝯprobat̉. viꝫ in dilectiōis preuētiōe. filij miſſiōe. hereditatis collatiōe. De prīo dicidicit̉. i. Ioh̓. iiij. In hoc eſt caritas deinō quaſi nos dilexerimꝰne ardeū ſꝫ qm̄ ipſe prior dilexit nos.Et Apl̓ꝰ ad Ephe. i. Deus eleuit dei taliter vigit nos in criſto āte mundi ꝯſtiati miuitutionem vt eēmꝰ ſancti ⁊ immanterurintir quoculati in conſpectu eiuˢ in caritacdnetꝭ quatuoi. cante. Secūdū ſignū paterne dilec⁊n tum mundificant. ntionis euidenter oſtenditur in fi⁊ uaſtificint. beatificantlij miſſione De qua miſſiōe Io.ria ſermōcs dei conſemāiij. dicitur Sic deus dilexit munta feditata pccandū vt filiū ſuuꝫ vnigenitum dacred demnus diāt laret. Cui ꝯſonat Apꝰ ad Ephe.di eſtis pt̓ ſuij. Deꝰ qui diues eſt in miſericoritlaaxꝰī mb̓. cū miſidia propter nimiam caritatē ſuāqua dilexit nos cū eſſemꝰ mortuī peccato viuificauit nos xp̄o cūius gratia ſaluati eſtis Itē ii. Ioha. iiij. In hoc apparuit caritasdei in nobis quoniā filium ſuūvinigenitū miſit deus in mūdumvt viuamus per eum Terciū ſignū pr̄ne dilectiōis euident̓ oſtēdit̉ ī hereditatis collatiōe. q̄ nōcontētꝰ eſt regnū celoꝝ in hereditateꝫ dare nobis ſed in hereditateꝫ tradidit ſeipſuꝫ Vnde Num.xvij. Ego pars ⁊ hereditaˢ tuaEt Deū. .xviij. Non hēbūt ſacerdotes ⁊ leuite ⁊ omnes qui de ead̓tribu ſūt partē ⁊ hereditatē cumreliquo populo ⁊ nichil accipiētde poſſeſſiōe fratrū ſuorū. dn̄ſ eiipſe eſt hereditas eorum Quidper ſacerdotes ⁊ leuitas qui aſſūpti interpretant̉ niſi elc̄i dei qui adhereditatē celeſtē vocati ſunt ītelligūt̉? qui ꝓhibent̉ cū filijs huiꝰſcl̓i hrē ꝑtē he̓ditatis eo ꝙ he̓ditaˢ eoꝝ ⁊ portio ī celeſti prīa ē cōſtituta Et idcco qͥcqͥd ſupra neceſſitateꝫ de terrenis inſumimus īhoc celeſtem mninuimꝰ hereditatēIn cuiꝰ hereditatis figura dixitdominus filijs iſrahel Deuter. ij.Trāſite per terrā fratrū veſtrorūfilioruꝫ eſau ⁊ ſeculariū. Videteergo diligēter ne moueamini cōtra eos murmure vel inuidia. neqꝫ enim dabo vobis de terra eorūquantū poteſt vniꝰ pedis calcareveſtigiuꝫ. qꝛ in poſſeſſione eſaudedi montem Seir. Aqua emptā haurietis ⁊ bibetis Et ſequit̉Nouit dominus iter tuū. quo trafieris ſolitudinē hanc magnaꝫchabitans tecum dominus deustuus nichil tibi defuit Ac ſi dicatVos quibus debetur futura hereditas trāſeatis hunc mūduꝫ tanꝫ ſolitudinem vt nichil vob̓ adhereat. qd̓ ſi feceris dominuꝰ eritN iij