Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tāqͣꝫ in fiducia ſuoꝝ in eritoꝝ.Sit ergo oro q̄ ꝓ tꝑali bo eſt circa ſolas ncc̄itates reſtricta. ſit oratio qͥ de aīe v̓tutibꝰ eſt ab omīīpuritate aliena. et circa ſolū bn̄placitū dei intenta. ſic et ea q̄ fitꝓ vita eterna in omni huīlitatepſumat de ſola miſeratione diuina. Quarto ꝓmiſit nobiꝰ deꝰdare eius voluntatē Sic eī dicit̉yſa. xlvi. Ego dn̄s vocās ab oriente auē de terra lōginqua viruꝫvoluntatis mee. promptū ⁊ volūtariū ꝑ aue ſigͣns. Hoc aūt promiſſū ſi ꝯſequi cupimus ncc̄e eſtNlec nimvt voluntateꝫ ꝓpriā expellamꝰ.do dixerintluVn̄t eī dei volūtas et ꝓprīa legeꝫn tius ſunt omīa duuoppoſitoruꝫ. et ideo ſimul ſe nonlit iſpttualia lora lipn̄t ꝯꝑati Et ideo oꝑꝫ ad hoc vtdſt ptendumpnde poſſidei voluntas inducat̉ ꝙ volūtaꝰ: pu ſertio ſiſtuntauriꝓpria expellat̉. Hoc promiſſuꝫpsͣ petebat cū dixit Docē me faibꝰ at orandū nicere voluntatē tuā quia drꝰ meꝰntiuſ ies tu. Quā etiā nob̓opcat apl̓sra d̓i aīeqꝫ v̓tuicoll̓. i. Nō ceſſamus orare pro vototapbiſ poſtulātes vt īpleamī agnitindū ē deſone voluntatis dei. Quia nemoſaet aitplapoteſt duobo dn̄is ſeruie. ſcꝫ voluntati ꝓprie et dei.Dia ciltiaQuinto ꝓmiſit ſe nobis ꝑ cuiꝰpn̄tiā plurimū conſolemur Hocpromiſſuꝫ gen. xv. promiſit nobis d. Ego protector tuus ſū etinerces tua igͣna minis Ad hocpromiſſuꝫ tūc prīo aſpiramꝰ efficaciter. cū priores promiſſionesfuerimꝰ miſericordit̓ ꝯſecuti Cūei poſt priora dona nichil reſtetniſi deus. nccē eſt vt illis cōſecutis qd̓ ſolū ſupereſt affectetur.Cui promiſſo ſi nos digne p̄parare cupimꝰ oꝫ vt ꝯſolatiōes aliasꝯtemnamꝰ Qd̓ ꝯſiderās pſal. dixit. Rennuit cōſolari aīa mea.Qd̓ exponeˢ ber. di. Renuat amina tua in alijs cōſolari ſi viſ indei delectationibus delcari. Iuſtū quippe eſt vt qui de rerū affluentia deſpiciūt cōſolari recordatio illos delectet eternitatis.et vbi vaſa vacua a cōſolationibus carnis nō fuerit ncc̄e eſt oleūgre ſtare. Hoc ergo promiſſumqͦ promiſit ſeipſū deus daturumſūmis eſſet affc̄ibus appetendū.qꝛ in eo oēs theſauri ſalutis ⁊greſūt incluſi. Et ideo hec oratio q̄deuꝫ pro ſeipſo oramꝰ ē nobilior int̓ oēs. qm̄ in ipſo ſūt oīaIbi ei vt ait bernꝰ ſunt remediavulneꝝ. ibi ſubſidia ncc̄itatuꝫibi reſartitꝰ defectuuꝫ. ibi cōpieprofectuū. ibi deniqꝫ eſt qͥcqdaccipe vl̓ hre expedit hoībꝰ adſalutē Et qͥa hoc ingnū bonū āteaduētū xp̄i nō ē petitū. ſꝫ vana⁊trāſitoria poſtulata. id̓o dixitdn̄s diſcipul̓ ioh̓. xvi Vſqꝫ mōnō petiſtis qcqꝫ ⁊ qd̓ aliqͥd eētī ꝯꝑatiōe huiꝰ boī Vn̄ nire et filiis zebedei īſipient̓ petētibꝰ vt ſinemeritiꝰ p̄uijs vnꝰ a dextris et alt̓a ſiniſtris ſede̓ debuiſſꝫ rn̄dit dominꝰ. neſcitis quid petatis. qd̓audiētes diſcipuli dixerunt ilid̓luce. xi. Domine docenos orare