Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dubiuꝫ quin pro ſuo ſtatu tamefficaciter ſpm̄ ſcm̄ ſuſcipiat ſic̄apl̓is fuit miſſus. Notabiliterautē ꝓ ſuo ſtatu dixerim. quiaapl̓i non ſolū ſibi. ſꝫ et vniuerſomundo ſpin̄ ſcm̄ acceperūt. ſicutdicit psͣ. Suſcipiat mōtes paceppl̓o Qd̓ em̄ ſpm̄ ſcm̄ ī linguiſigneis acceperūt ad ꝯuerſionemgentium pertinebat. que cum ꝑdei gratiā ſint conuerſe. nūc elciſſpūs ſc̄s ſub tāta efficacia qͣntaapl̓is mittit̉ in occulto. Hinc b̓nardꝰ. Nemo ꝯquerat̉ ꝙ mimenobis iſta manifeſtatio ſpūs fiat. quoniā multis nūc dat̉ maīfeſtatio potiorqꝫ apl̓is. quid emiin illis lingue gentiū ꝓfuerūtniſi ad ꝯuerſionē eaꝝ? Sꝫ fuit īeis quedā alia manifeſtacō maē peritatiꝰ dogis ad eos ꝑtinens ⁊ hec vſqꝫ hobic iturdie ꝑſeuerat in nob̓. Mamfeſtajgſimitu enī fuit indutos eſſe v̓tute exttit̉ maralto. qui de tanta puſillaminitate ſpiritus ad tantā ꝯſtātiam deuenerūt. vt qui in paſſione relieto dn̄o oēs fugerunt. poſt miſſionē ſpūs ibat gandētes a ꝯſꝑcūꝯſilij quoniā digni habiti ſūt ⁊cͣet qui ante ad vocē acillule petrūloquor territꝰ dn̄m negauit. poſtea ꝯminationeꝰ prīcipum nō tiiniuit ſed īperterritus dixit. opꝫobedire deo magis qꝫ hominibꝰCum ergo ſpiritus ſāctuꝰ modoelectis mittitur lingue ceſſant ⁊in virtute ignis datur. ⁊ vſqꝫ hodie ꝑſeuerat Q Cupiētes ergonos ad ſpiritus ſancti miſſioneꝫpreparare. ſciendū ē ꝙ ſapiētia⁊ prudentia quantū eſt de preſēti negocio ꝓ eodē accipuit̉ Iuxta illud ꝓuer. xiiij In corde prudentis requieſcit ſapientia. Ideꝫxvi. Sapiens corde appellabit̉prudens. De qua videlicet prudentia proſequemur ſcd̓m eiustriplicem conſiderationeꝫ. ſcꝫ pͥncipij medij et finis. De qua ſubhijs tribus ratioībus triplex datur deſcriptio. Nam de prudētiaſub ratione principij talis daturPrudētia eſt virtus que vniuerſa que cogitat atqꝫ agit ad rationis normam dirigit. ac nichil p̄terqꝫ quod rectū intelligit vultvel facit. De prudentia ſub ratione medij talis datur deſcriptioPrudentia eſt virtus cuius proprium eſt mundum ⁊ omīa quein mūdo ſunt diuinorū ꝯtēplacōne delpicere. oēmqꝫ anime ꝯgnitione in ſola diuina erigere. Deprudentia vero ſub ratione finisiterū datur alia deſcriptio. Prudentia eſt virtus purgati animicuius proprium eſt ſola diuinanoſcere. ⁊ ea tanqͣꝫ nichil aliudſit intueri. Huius virtutis pricipium pertinet ad incipiētes. medium vero ad proficiētes. finisautem ad perfectos.R In huius ergo virtutis principio inchoantes dicimus ꝙ eiuꝰmicium tria habet. ſcilicet timoris affectioneꝫ. rerum ad inuicēA iiij