Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iuſtus em̄ debet ꝓ diuitijˢ meritoꝝ in ſudoe̓ vultus laborae̓. quibus acquiſitis ꝯtemplationis alis aſſumptus diſcat volae̓ Pūciuſtū ordinē tam in ſcriptura qꝫī natura videmuˢ ꝓpoſitū. ex ambobus ꝯmoniti ⁊ inſtructi. vt ꝑmum laborare. deinde volare diſcamꝰ. Eſt em̄ vt dicit bernardꝰinſolens ſaltus de infimis fecibuˢpcc̄oꝝ ad os dn̄i ſine medio trāſuolare. Naꝫ ſcriptura dicit gen.xxix. ꝙ iacob multo tꝑe ẜuiuitꝓ rachel qui die noctūqꝫ gelū ⁊eſtu vrgebat̉. taliqꝫ labore ꝓrachel qͣtuordēci ānis ſeruiebat.Rachel em̄ vitā ꝯtemplatiuammentdeſignat. ꝓ qͣ reuera merito eſſetum quo corpore nolaborandū Vita em̄ ꝯtemplatio Ha.tamen theminis inter omnes ſtatus nobiliſſiꝰxſiml. qua antquaeſt finis ⁊ brauiū ad qd̓ oīs reliym thematisgioſoꝝ intentio eē deberet finalialium inallitveba.ter ordinata Pauci em̄ ſunt quitbie ſermom videmin deuotionibuꝰ ſuiꝰ tam ſublimiter exercitati ſunt ꝙ ſcuit facereemimſiſabbatū ex ſabbato. Sabbatuem̄ ex ſabbato facere eſt corpusab exteriori tumultū quietae. ⁊intꝰ aīm ab omni cogitatu illicito ſeꝑare. vt ſit vnum corporisſabbatū; ⁊ aliud ſit ſabbatū metis Et hoc facere monem ur iheremie. xvij. Scificate die ſabbati.Qd̓ quia pauci faciunt. ideo iheremias lamētabilit̓ conqueriturtren. dicens. Viderūt eā hoſtes⁊deriſerūt ſabbata eius. Hoc ſimiliter cognoſcinus in natura.Videmꝰ em̄ poſtqͣꝫ formica diulaborauit in reportando in terratandē naturā ꝯpatiēs ei applicatſibi alas. ac ſi dicat ei illd̓ gen̄.xxxij. Nequaqꝫ vltra vocaberiˢiacob. ſed iſrahel erit nomen tuūI Duo ergo tanguntur in v̓bis ꝓpoſitis. videlicet pennaꝝ aſſumptio ⁊ volandi actio Primūibi. faciūt ſibi pennas. ſecundūibi. ⁊ volabūt in celum. Due autem ale advolatū ꝯtemplationiˢnobis neceſſarie ſunt amor ⁊ deſideriū. quibus cū ſpiritus noſterplumatuˢ fuerit erit abilis ad volandū Quas alas optauit psͣ dicēˢ Quis dabit michi penas ſiccolumbe ⁊ volabo ⁊ requieſcam.Verum quia ſecundum bernardum nemo repente ſit ſummus.nec aquila auis vt de nidovolauerit ſtatum in altum volare preſumit. ſed terre adheret excitando⁊ excutiendo alas vt tandem fiducialiter eleuet ſe in altum. id̓oet nos cuꝫ de ſtercoroſo indo peccatorum noſtrorum receſſimus.non ſtatim contemplando ⁊ volādo ſumma petamus. ſed menſuram noſtram beneamus. et pͥmovolando in infimiꝰ demoremur.Nam qui miniꝰ alte volat poteritcomburere pennas.Et ideo richarduꝰ de contemplatione quinqꝫ ſpecies contemplationis ſub diuerſitate volantiumnobis. proponit ſic dicens Con.templationis formam ſi rationeL 1