Pīc ioh̓. xv. d̓r. Vos aīci eſtisſi feceritis q̄ precipio vob̓. Namſine hoc amicicie ſigno nullꝰ aſcēdit ſuperius ſicut math̓. xix. d̓rSi vis ad vitā ingredi ſerua mādata. Scd̓m aicicie ſignū ē conſcientie depuratio Nulla em̄ amicicia poteſt cadere inter deū ⁊ animā niſi a pcc̄iſ fuerit depurata.Vn̄ ꝓuer. xxij. Qui diligit cordis mundiciā habebit amicum regem. Vn̄ cant̓. ⁊ Ecce tu pulcraes. ⁊ ſtatim ſequit̉ amica mea.Vn̄ pccā hn̄tibus dicit̉ yſa. lix.Iniquitates vrē diuiſerunt intervos ⁊ deum. Tercio amicum deion̄dit reuelatio ſecretoꝝ. Cumem̄ hoīēꝰ mutuo ſibi aperiunt corda ſua amici dicunt̉ ad inuiceꝫ.Vn̄ dn̄ſ yſaye tāqͣꝫ amico ſuo dixit. xlv. Oſtendā tibi theſaurūſecretoꝝ meorū Et ad iheremiāxxxiij. Annunciabo tibi grādia⁊ firma que neſcis. Hinc dicitioh̓. xv. Iā nō dica voˢ ſeruos ſꝫamicoˢ meos. qꝛ oma q̄cūqꝫ audiui a pre meo nota feci vobis.Cui ergo deꝰ ſui dignatione ſuaſecreta reuelabit ⁊ hō ecōuerſoper intimā vim ſue deuotionis deum exorabit in hijs duobꝰ vtriuſqꝫ ꝯſiſtit amicicia. Quartumamicicie ſignuꝫ dei ⁊ hōim ē volūtatuꝫ ꝯformatio. Vn̄ veritaꝰ dicit math. vij Qui fecerit volūtatē prīſ mei ipſe meꝰ fr̄ ſoror ⁊ mr̄ē Si aut fr̄ et ſoror ⁊c̄ ergo amicꝰ Vn̄tuliꝰ Veroꝝ amicoꝝ propriū ē idē velle ⁊ nolle. ¶ Quintū amicicie ſignū eſt ad deū ſincera dilectō que ex ꝑte dei ꝓbat̉ ⁊oſtendit̉ ꝑ tribulationū īmiſſionē Vn̄ iudith de abrahā dicit.Per multas tribulationes ꝓbatꝰ aicuꝰ dei effcūꝰ ē Cui cōſonatilld̓ ꝓuer. Quē diligit dn̄s corripit ⁊ qͣſi pr̄ in filio ꝯplacet ſibi.Dinc apoc. iij. Ego quos amoarguo ⁊ caſtigo. Augꝰ. Tribulationeꝰ ⁊ angarie q̄ apud hoīesſūt inimicicie apd̓ deū ſigna ſunteuidētiſſīe caritatis. Sincera autdilectio hoīs ad deū ī hoc ꝓbat̉ſi ex huiuſmodi tribulatioībꝰ hominis dilectio nō torpeſcit. Hīcꝓuer. ix. Argue ſapientē ⁊ diliget te. ¶ Sequit̉ ſcd̓m principale ſcꝫ aſcēſiōīs veritas. q̄ perhoc v̓bū aſcēde interp̄tat̉. Alit̓em̄ ſignificatio v̓bi caderet ab effectū. qd̓ īpoſſibile eſt in verbiſdn̄i. qͥ de ſe dicit ꝓuer. Veri ſūtẜmones mei oēs. Qūo aūt aſcēdere debeaꝰ vt ſeqͣmur euꝫ qui nomīe amici tā dulcit̉ nos vocauit.ipſe deꝰ nobiˢ inſinuat in ſeipſo.qd̓ on̄dit ber. dicens. Nobil̓ creatura ſumꝰ ⁊ magne cuiuſdā dignitatis vmbram gerimꝰ. ⁊ id̓oaltitudineꝫ naturali deſiderio appetimus omēs. Deus autē in fūmo exiſtēs aſcēde̓ n̄ potuit ideodeſcēdere oportuit vt aſcenderenos docerꝫ Et hoc ē qd̓ ait apl̓seph̓. iiij. Xp̄uꝰ qͥ dn̄dit ipſe ē qͥaſcēdit ſuꝑ oēs celos De cuiusk nij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten