ꝙ cum deus eterna ſit veritas vtimpoſſibile ſit etiam eū eum tenuiter ꝓmittit poſſe mentiri. ⁊ id̓oquicquid ꝓmiſit hoc in tā firmairrefrāgibili ſtat veritate. vt nulla vnqͣꝫ occaſione valeat īfirmari Si autē huic veritati que ī fimplicibus dei ꝓmiſſiꝰ ſtat incōcuſſa deus ſuperaddit iuramentum.intelligat qui poteſt qͣꝫ firmuꝫ ⁊verū oporteat illud eſſe. Vnd̓ deillo iuramēto d̓r yſaye. xlv. Inmemetipſo iuraui egredietur verbū iuſticie de ore meo ⁊ nō reuertetur. Eſt antē verbū iuſticie facere verbū iuſticie quod iurauit.De hoc iuramēto dicit̉ ad hebreos. vi. Qm̄ deus neminē habuitper quem iuraret maiore. iurauitper ſemetipſū Poīes em̄ per maiuramēiorem ſui iurant. ⁊ omnis controuerſie. eoꝝ finis ad ꝯfirmationeꝫnō autbant i latinūeſt iuramentū. vt per duas res īuerentiā tranſmutaēmobiles ſcꝫ veritatem ⁊ iuramenvere ⁊ fittum. quibꝰ impoſſibile eſt deummenmentiri fortiſſimū ſolatium habeamuꝰ. Ex hijs oībuˢ quē dictaſunt nihil aliud querit̉ niſi vt veritati dei ꝯfirmate iuramētis fidēcredulā ⁊ nullo heſitationiꝰ ſcrupulo permixtam habeamuˢ. Siem̄ ſine heſitatione iuramēto credimus. tranſit nobis in debitumquod ꝓmittit. Iuxta illd̓ gen̄.xx. Credidit abrahā d̓o ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiā. Si auteꝫpuſillaminitate noſtra prepediticredere nō poſſumus quod ꝓmittit. videamus quō muniamꝰ frōtem contra ictus iſtos. Comminatur em̄ nobis deus per ezechielē. xvi. cuꝫ dicit. Faciam tibi ſicut deſpexiſti iuramentum meūEt iterum. xvij. Viuo ego quoniam iuramētum quod ſpreuit.⁊ fedus quod preuaricatus eſtponam ſuper caput eius Supramodum enim deum impedit ſcredulitas noſtra. Vnd̓ math̓. xiijdicitur de quibuſdam incredul̓Non fecit ibi deus multas virtutes propter incredulitatem ipſorum. Et idcirco conſulit nobisecci. vij. Non ſis increduluꝰ verbis illius Et hec dicta ſufficiātde dei promiſſione. ⁊uiramenti ēius confirmatione.G¶ Nunc dicendū eſt de promiſſionis ſupererogatione. quod perſecundum amen importatur.De qua multa inueniuntur teſtimonia ſcripturarum pariter ⁊ figurarum. Vnde moyſi petenti ⁊dicenti Dn̄e ſi inueni gratiam inoculis tuiꝰ oſtende teipſum mihiDixit deus. Ego oſtendam tibi omne bonum. Exo. xiij. Ecceqꝫ infinitum. plus continet exauditio qͣꝫ petitio Item. .ij. regūvs. dauid petenti dei gratiam reſpondit deuꝰ. Requie dabo tibiab oībus imimicis tuis. p̄dicitqꝫtibi dn̄s ꝙ domū faciet tibi. Etſequit̉. Et fideliꝰ erit domuꝰ tua⁊ regnū tuū vſqꝫ in eternū antefacie meā. ⁊ thronus tuꝰ firmuſI iij.