conſolari. Et hoc eſt qd̓ diciturgene. xxxiij. Triſtem delimūitblandicijs Itē heſter. xv. Glāditur ei hijs verbis. quid habesheſter. Ego ſum frater tuus nōli metuere non em̄ morieris. NīoBern̄. Puis dominus puſilloscorde huiuſmodi blādicijs ſoletallicere. Sed nouerīt qͥ eꝰmodiſunt hanc gratiam ſibi preſtitaꝫet non datam. Que gra ſic guſtata iterum ſubtrahitur et ſuccedit triſticia maior pore. quia vicia que preſente grā latitabāt recrudeſcunt et incipuit homineꝫ guiter infeſtare Ad quorū impulſatione anima trutior facta ꝓfūdis ſuſpirijs clamat ad dn̄m dices. qd̓ diſcipuli in periculis tēpeſtatis poſiti dixerunt dn̄o dornnienti. Dne ſalua nos perimusContingit aūt hoc tū ꝓpter ſuaꝫexercitatione. tum ꝓpter ſuoruꝫdefectuum cognitione. vt dominus aliqͣꝫdiu tanqͣꝫ dormiens obaudiat. vt cū ex hoc cognoſcūtquid ex ſe ſint. poſtea plemuscognoſcant quid fiant ex deo.Quodcum aliqͣꝫdiu̓ protractuꝫfuerit. veniēt iterum deſideratusabiens ⁊ repellens oēs miſeriaset defectus ¶ Terciū gaudiūdeuobe amme infundit per quodomnes priores miſerie delenturpenitus et fugantur ⁊ letificat amina in gaudio vultus ſui Hoceſt qd̓ dicit Yſai. Gaudens gaudebo in dn̄o ⁊ exul. ⁊cͣ. qꝛ priorāmiſeriam nō ad reprobationemſed ad probatione ſe cognoſcita dn̄o ꝑtuliſſe. In quo gaudiocuꝫ aliqͣꝫdiū deliciata fuerit ſubtrahitur. et ſuccedit tribulatio ⁊anguſtia grauior qͣꝫpriores. qꝛſecundum profectu hominuꝫ cōſolatio ⁊ tribulatio proficient inhomine proficiente. qꝛ quāto ſecundum deū potentiores fuerinttanto fortior et potentior mitatcruciatio Iuxta illud ſapien. viFortioribus fortior inſtat cruciatio. Que interdum tam profūde proficit vt omnino ſe credatbomo de numero reꝓborū. dicesintra ſe. Quia priores gratias taqͣꝫ talēta a deo michi tradita adlucruꝫ non poſui. ſed ſicut ſeruꝰpiger ⁊ neqͣꝫ in ocio torporis ⁊negligentie hec abſcondi. id̓omerito hoc patior vt hijs ablatiꝰmittar ī tenebras exteriores Qd̓cum dn̄s viderit deuota aniiaꝫnon impatiēter murmurare. ſedſeipſam diſtricte iudicare reuertitur. ẜm illud Yſaie. lxvi. Adque reſpiciā niſi ad humilē et qetum et trementem ſermones meos? ¶ Quartū itaqꝫ gaudiuꝫdeuote anime īfunditur. quo tate habundantius letificat̉ aīa ⁊letatur quanto ampliꝰ prius ſenouerat conturbata. gaudes ⁊tripudians ſuper omnibus miſericordijs dn̄i. De hoc gaudiodicitur Ecci. xxx. Non eſt oblectamentum ſuper cordis gau