Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Hec flumina gratiaꝝ bibendo ꝓpheta trāſierat. qui tandeꝫ vltīofluīne grāꝝ ſe potari petijt di.Sitiuit aīa mea ad deū fontemviuū. Quia vſꝫ hūc nō dat̉ nob̓requies quonſꝫ bibamꝰ illud nōuū in regno dei. cui cū ꝯuīcti fueriꝰ dicet̉ nobis illd̓ Can̄. Bibite ⁊ inebriam aici mei kmī IDe prīa grā dr̄ Yſay. xix. Expectat nos dn̄s ⁊ miſereat̉ nr̄i.Et Apoꝰ. ad Ro. ij. An ditiaˢboītatis dei patientie ⁊ lōganimitatis ꝯtēpniꝰ Ignoraˢ qm̄ benignitas dei ad pin̄aꝫ te adducit?De qͣ Ber. O qͣꝫ beigna ē expectacō tua ſuꝑ me dn̄e ih̓u. qͣꝫ liberal̓ qͣꝫ gͣtuita Ego peccabaꝫ ⁊tu diſſil̓abas. nō ꝯtinebā me aſceleribꝰ et tu a v̓beribꝰ abſtinebaˢ. ꝓlōgabā ego multo tꝑe iniqͥtateꝫ meam et tu prolōgaſtime expectādo pietateꝫ tuam.Non ſic angelum in celo nec hominem in ꝑadyſo peccantes expectaſti ſed manꝰ tua vnidcāmſtatim appoſuit De ſcd̓a grāſcꝫ ꝯuerſiōīs dicit Ie̓ .xxx. Pꝰqͣꝫ ꝯuertiſti me egi pm̄aꝫ Nā etilla gratia fluit nobis de vulneribo ſaluatoris Quid em̄ vale̓t gͣtia expectacōis niſi ꝯſeq̄ret̉ grāꝯu̓ſiōis. eēt vtiqꝫ cumulꝰ maioris dāpnjatioīs Suꝑaddit ergopͥme grē ſecūdā et qui ex pectauit tandem inſpirauit vt amarafierēt q̄ mala dulcia pͥus fuerūt.vt qui mala fecimus et exultauemus in rebus peſſimis demū indiperemus recogitare annos nr̄osin amaritudine annne noſtre.Tantaqꝫ habundantia huiusgratie flumina ſuper nos deſcendunt. vt dicat dn̄s ꝑ Ezechie.Quacūqꝫ hora peccator ingeniūerit. omnium iniquitatum eiusnon recordabor amplius Verū quia ml̓ti penitētes recidiuāt⁊ ſit nouiſſimꝰ error peior prioribus addit ⁊ terciā grāꝫ ſcꝫ promocōiꝰ. q̄ quideꝫ ꝓmoco ꝯſiſtitin virtute cōtinēdi ⁊ bona operaagendi. Nam ⁊ hec flumina gͣtiaꝝ fluūt de vulneribus ſaluatoris Hinc Sap. xvi. dicit̉. Mīatua domine veniens ſanabit eosniſi anime affectiones ſanenturcito amittit bonum quod habet.Et ſicut canis ad vomituꝫ ſic adpeccata que deſeruit reuertet̉.Nec oībꝰ hijs ꝯtentus fuꝑaddit⁊ quartā grāꝫ ſcꝫ ꝯſeruationisDe qͣ ꝯſeruacōe Sap. xi. dicit̉Quō poſſit aliquid ꝑmanere niſi tu voluiſſes. a qd̓ a te vocatumnō eēt ꝯſeruaret̉. cōſeruas ergoomnia qm̄ tua ſūt dn̄e qͥ ſaluasaīas Sic fluēta grāꝝ tuarū nonceſſāt de vulneribꝰ tuis flue̓ ſuꝑnos. ſꝫ in eis ⁊ cū eiꝰ vocas ꝓmoues ⁊ ꝯſeruas qͦuſꝫ ꝑueīamꝰ adte Pas gratias poſtulabat ſponſa in Can. cū dicebat Trahe mepꝰte In qͥbꝰ v̓bis poſtulat trahiad penitentiaꝫ. de penitentia adꝯtinentiā. ⁊ ſic in reliquū Z