ber. Cuꝫ inceꝑis triſticia īplebitcor tuū. ſi āt ꝑſeue̓aueriꝰ ī veritate dico tibi t̓ſticia tua v̓tet̉ ī gaudiū Q Quarta drāſuīt a cā finali. Eſt āt duplex fīs ꝓximꝰ⁊ remotꝰ. ⁊ ẜm vtrūqꝫ finē differūt Fīs at ꝓxiꝰ ſpūal̓ gaudijē iocunda ⁊ ſerena ꝯſcīa. Finisve̓o ꝓxiꝰ ſcl̓ariꝰ gaudij ē ꝯſcīaꝑturbata. De quo ꝓuer. xiiij.Extrema caudij luctꝰ occupatHīc dn̄ˢ luc. vi Ve vob̓ q̄ ridētiꝰnūc qꝛ lugebitis ⁊ flebitis Sil̓iter dr̄nt ẜm fine r̄motuꝫ. qꝛ gaudiu ſcl̓i deducit ad īfernuꝫ. gaudiu ve̓o ſpūale ducit ad celum.De prio iob. xxi. Tenēt timpanuꝫ ⁊ cithara. ⁊ gaudēt ad ſonūorgam. ducunt in bonis dies ſuos ⁊ in pūcto ad īfernū dn̄dūtDe ſcd̓o lu. x. Gaudete ⁊ exultate qꝛ noīa vrā ſcripta ſūt in cel̓.k ¶ Expeditiꝰ ergo dr̄ntijs ſecūlariuꝫ ⁊ſpualiū gaudioꝝ. nuncdicendū ē aliquid de gaudio ſpirituali. Sciedum ē ergo ꝙͣ gaudiu ſpūale ex viſitatiōe ſpūs ſcīveniētiꝰ ad aīaꝫ orit̉. qd̓ ꝯtingitdū idē ſpūs p̄d̓cas tres v̓tuteˢ ſcꝫfidē. ſpe. ⁊ caritatē mnouat ⁊ inmutat. Nā fides ẜm apꝰ. ⁊ ſperādaꝝ ſubſtātia reꝝ argum̄tuꝫnō apꝑentiū. Fides ergo traſitin bonoꝝ dei guſtū ⁊ exꝑientiāSpes ve̓o in ſecura fiduciā. caritas at trāſit in ardoris flagratiā¶ Prio dico fides ex dei pn̄tiatrāſit ī iocudā bonoꝝ d̓i experiotiā. ita vt oēs vireſ aīc p̄n̄t dice̓fidi illd̓ ioh̓. iiij. Iā nō ꝓpt̓ loq̄lā tuā crediꝰ Ip̄i em̄ vidiꝰ ⁊ ſcimꝰ qꝛ hic ē ve ſaluator Conuertuntqꝫ ſe ad dn̄m et dicunt illd̓.i. ꝑalip̄. 1x. Verꝰ ē ẜmo que audiui in terra mea de v̓tutibꝰ et ſapiētia tua. viciſti famā v̓tutibꝰNullꝰ em̄ ẜmo. nulla pagnia expͥme̓ pōterit v̓tutes ⁊ grās qͣs ſpiritꝰ ſcūs viſitas in aīa oꝑat̉ Dequo b̓. Aliorū ē d̓m crede̓ amare reuereri. r̓ligioſorū ve̓o ē deuꝫſaꝑe. intellige. ꝯgnoſce̓. frui.⁊ ex hac fide in exꝑiētia cōtinuata gaudiū orit̉ viris ſcis ¶ Secūdo ſpes ex d̓i p̄ſētia trāſibit inſecurā fiduciā vt ſpes iam nō ſitſpes. ſꝫ ſit res. Vn̄ ad ro. viijSpes q̄ videt̉ nō ē ſpeꝰ. ⁊ id̓o q̄pus cuꝫ tiore admixto gram deiſperauit tenuit̉. ex viſitata grāfiducialit̓ ſuꝑſperat. S ¶ Tercio amor ſiue caritas q̄ deo abſēte lāguet torpꝫ ⁊tēpꝫ. ex dei p̄ſetia trāſit ī ardorē. vt iā nō ſimplicit̓ ſit aor ſꝫ ardor De hoc ardoredr̄ exo. xxiiij. Erat ſpūꝰ gloriedei quaſi ignis ardens. Itē yſa.xxxiij. Cōcipiētis ardore ⁊ ſpūſvr̄ vt ignis vorabit. Quid vorabit di. pſal. Inflāmabit īccuitumimicos eꝰ. Ex fide ergo ī experiētiā ꝯmutata. ex ſpe ī fiduciāaſſecurata. ex caritate ī ardore inflāmata deuoti hoīes maxiꝫ gaudi aſſequūt̉. De quibꝰ ꝓuer.xx. Tria ſūt q̄ bene graduitur.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten