Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ad reſiſtendū malis ⁊ agendūbona. ⁊ ad ſufferēdum aduerſa. qꝛ ſicut ſine eo nichil̓ poſſumus ſic cū eo omnia poſſumuꝰvt fiducialiter dicere valeamꝰillud Michee. iij. Replctus ſūfortitudine lpus domini iudicōet v̓tute Vn̄ qui hūc pane cuꝫcōgrua p̄paratione acceperit dicit deꝰ eī illud Gen. xxvi. Nōli timere qꝛ ego tecū ſum ⁊ benedica tibi ⁊ multiplicabo ſeme tuum Vnde qͦtiēs in omnibꝰ operibꝰ laſſamur. de malis impugnamur. de quibuſlibet aditerſātibus tribulam̉ inuocemus euꝫqui prope ē ⁊ liberabit nos Ipſe dabit v̓tutē ⁊ fortitudinemplebi ſue. ſi tamē fuerimꝰ cōuemnēter p̄parati Ipſe nāqꝫ eſt dequo dicit̉ inpꝰ Dulcis ⁊ rectuſdn̄s. dulcis in eo ꝙ hāc gramtā ſupra modū maxennā nobiˢindignis p̄ccoribꝰ tā miſericordit̉ preparauit Rcūs āt qꝛ adhāc gram in nobis ſuſcipiēdaꝫcogruam p̄parationē a nobispoſtulat et requirit GQuinto cibꝰ iſte ē inceſiuꝰ dāsvitā amoroſam Nō em̄ aliud īeo dare potuit qꝫ qd̓ eſt in eoEt qꝛ panis iſte decoctuꝰ eſt īmaximna dei caritate. ipſo dicete Luce. xxij. Deſiderio deſideraui hoc paſcha ꝯmedere vobiſcū. iō preōnibꝰ alijˢ ſui cōmunicatio ī nob̓ accēdit caritatē. qͥei pane calidū de clibano iā acTceptū comederet cū pane vtiqꝫſumeret calorē. ſic qui corpusdomini cordit in clibano cord̓ſui in maxīa caritate decoctumin eodē etiā coedit caritatē Tūcexc hoc pane īflāiati maximacaritatē cōſeq̄mur quādo om̄aopera nrā ſoluꝫ propter deū facimꝰ ⁊ nihil penitus propt̓ nosmetipſos. ſꝫ obliti nr̄i⁊ fc̄ tanquā vas perditū inardeſcimusſolū in deo. vt dicere poſſimꝰ illud p̄ſ Obliuioni datus ſuꝫ tāquā mortuꝰ a corde. ⁊ factusſū taquā vas perditū. Et hocē quod dicit̉ Ioh̓. Qui māducat me viuet propter me Vndediſcipuli dn̄i ex hoc pane prīorefecti maxio caritatis affcueſtuabāt adro vt ex ꝑſona deidicatur illud Iob. xiiij. de eis.Dixerunt viri tabernaculi meiqui apl̓i fuerūt vt expoīt Criſo. qui ex intimo affcu ſuſpirātes in deſiderio aīe dixerunt decarnibꝰ eius in cōmuniōīs ſacramēto. Quis det vt ſaturemurita vt vlteriꝰ nō eſuriamꝰ Sedī hoc ē miꝝ qꝛ qͣꝫto crebriꝰ ip̄mſumimus tanto āpliꝰ eſurmiꝰ.ipſo dicente Ecci. xxiiij. Quiedūt me adhuc eſuriēt. vt fiatquod dicit̉ Apoca. Qui ſāctꝰeſt ſanctificet̉ adhuc Ignitusem̄ amor dei accipit in corporeeius. quo ſumpto ⁊ nos in ardeſcimus ⁊ ipſum amplius eſurimus Qd̓ ſentiens illa ī Can.qͥqͥiij