Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

gloria ſplēdoris decoris ⁊ magnificētie diuine. q̄ qͥdē gloria dicit̉ ab angel̓ in excelſis. nō altitudine loci ſed magnificētia maieſtatis Quā ideo in excelſis dicut qͥā nulla creaturā p̄t eā attīge̓. eo ꝙ ſuꝑ celſa ſunt celſiora illa in qͥbꝰ ſolꝰ deꝰ decorē ſue maieſtatis oſtendit. Ideo dn̄s dicitExo. xlv. Gloriā meā alteri n̄dabo Et Apꝰ. q̄ raptus in terciuꝫ celū ſublimitatē diuine magnificētie ꝯtēplās dicit. i. Thy.vlti Regi at ſeculoꝝ immor ali ⁊ vniuerſali ſoli deo honor ⁊gl̓a. eo ꝙ ſicut ideꝫ Apꝰ. dicitPeb̓. Qui cum ſit ſplendor glorie ⁊ figura ſb̓e eius portans oīav̓bo virtutis ſue. Qd̓ īſinuat nobis deus Iob. xl. Si habes brachiū vt deuſ ⁊ voce ſimili tonaˢcircūdā tibi decorē ⁊ ī ſublimeerigere ⁊ eſto glorioſus ſb̓aud̓vt ego. ⁊ ſpecōẜ īdue̓ veſtibꝰſubaudis vt ego. ac ſi dicat hoīſuperbo q̄ ſe reputat glorioſumSi glorioſus vera gloria es oꝫte brachuūi inuincibilis fortitudinis habere ſicut ⁊ deus. ⁊ voceſimilis virtutis ⁊ auctoritatistonare ⁊ decore virtutis circudatu eē ⁊ in ſublimibꝰ te on̄dere ⁊ſic glorioſuꝫ eē vt ſpecōẜ veſtibo per omnem houeſtatē induaris Et qꝛ hec oīmodā gl̓a attribuitur ſoli deo. hic ſplēndor diuine glorie in teſta virginee carnis obumbratus. hodie ihrl̓mꝙ6veniens ſuſceptus ē gl̓oſe. et n̄longe pꝰ ſuſpenſus ꝯtumelioſePūc ẜmone de gl̓a naturali iōin lōgū ꝓtraximus vt maieſtatis eius oſtenderemus ſublimitatē qͥ pro nobis ſe dimerſit in tāprofundam humilitatē Propt̓qd̓ dicit Ber. Salus ſit domīomeo gl̓a eius. mecū bene agit̉ſi pacē in terriſ cōſequar quā perangelos bone voluntatis hominibus nunciauit. Secunda gloria vniuerſalis dr̄. quā tota mundi machma et omnia que in eaſūt cͥtatī exhibēt creatori. in tātuꝫ vt etiā reproborū obſequialicet preter intentiōeꝫ in dei trāſeant gloriā et honore Vnde Apoſto. Deꝰ ſuſtinuit in ml̓ta patientia vaſa ire apta in interituꝫvt oſtenderet diuitias glorie ſuē Auguſti. Celuꝫ terra mare etomnia q̄ in ea ſūt certatiꝫ cōtendunt deo creatori ſuo gloriā exhibere Tercia gloria ſingulariˢſiue ꝑticularis dr̄. quaꝫ ſingulibomines pro ſtatus ſui qualitate ſingulariter exhibēt deo. Dequa vnicuiqꝫ noſtruꝫ dicit̉ Iohānis. Da gloriaꝫ deo. Dec t̓cia gloria eſt ei exhibita quando hodie venienti iheruſaleꝫ plurima turba obuiaꝫ venit. De qͣdr̄ Mat. xxi. Plurmia autē turba ſtrauerūt veſtimenta ſua invia. Alij āt cedebāt ramos de arboribꝰ et ſter. ī via. turbe auteꝫque precedebant et que ſeq̄bāt̉nn nij