multum. Duius ergo conſolatiom̄s carentia ex ſola puſillaītate ⁊ diffidentia habet ortumQuam diffidentiam beatꝰ Bernardus grauiter reprehendit dicens. Quid timidi eſtiꝰ modicefideiˢ. Nōne idē ipſe deꝰ q̄ pararatum aſſerit electis regnum reprobis ignem eodem ore ⁊ ead̓veritate teſtatur laborare ⁊ oneratos eſſe quicunqꝫ ad ipſū nōaccedunt. accedentes auteꝫ nōdefcuros ſed reficiendos ab ip̄oqui regnum ineffabiliter delectabile̓ pollicetur. Ipſe enim iugum ſuaue ⁊ onus ſuum leue teſtatur. qui eternam vitam promittit in prīa. preſenteꝫ quoqꝫrequiem ⁊ refectionem promittit in via. Deinqꝫ propheta loquitur dicens. Nec oculꝰ viditnec auris audiuit nec in cor hominis aſcendit q̄ p̄parauit deꝰdiligentibus ſe ¶ Et facile credimus vniiuerſi quod dominus loquitur prophetarum. ¶ Veniteomnes ad me qui laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiam voꝰ.Et qͣꝫ multi auertunt aureꝫ cordis Quid incredulitatis iſtudeſt. immo quid inſame quaſi afalli ſapiētiā aūt fallere veritaspoſſit aūt quaſi caritaˢ quod offert dare nolit. aut omnipotentia non valeat quod promittitQuis enim homo adeo voluptatati ⁊ luxurie deditus eſt. quinon caſtitatem magis eligeretſi certus eſſet ea. ſibi delectabilioreꝫ fore? Quis tam ambitioſus qui non inciperet vilitate ōin ⁊ extremitate eſſe contentusſi vt vere eſt dignitatibus vniuſis eam ſciret amabiliorē? Nūcautem fruſtra clamat chriſtusde leuitate oneris ſui. ſiue cumuigum ſuum ſuaue predicatquandoquidē et ab ipẜ qui criſtiano nomine. cenſentur onusſucthdyaboli et iuguꝫ carnis delectapintaininbiliꝰ reputatur. Sed vnde tibiinconſideracō tanta quanta abipſis imponitur tibi domine deꝰmeuˢ? Cur tam publice polliceris ꝙ tam facile reprehenderis n̄nuicdtorūimpleſſe? Dulciorem ſuper mel⁊ fauum ſpiritum tuum aſſeriꝰyinuē d⁊ ecce iſti dulciorem inuenerūtcarneꝫ prochpudor meretricū.carnem venationis ſeculi vamtatem. Ve miſeris qui de paneiudicant. ⁊ tanquam amaramfaſtidiunt mana tnum abſconditum quod non guſtaueruntSane qui guſtauerunt vtraqꝫhij ſciunt quia deus verax eſt aomnis homo mendax. Ipſorūproīde teſtimonia eſſe debuerātcredibilia nimis. ſed cum promiſſionibus tuis tn̄orū etiā experientia contempnitur ⁊ ridetur ¶ Carnalis ſiquidem homonō percipit ea que ſunt ſpiritꝰdei ¶ Nec mrum ſi expertononcredit homini mortali qui deo īmortali nō credit qui promittit