ipſe ex ſe tribuit et in ſe ſūt infinite. O ¶ Tercio conſolatio conſiſtit in virtutū ⁊ bonorūomnium delectatiōe Licet em̄ v̓tutum exercitia et bona oꝑa inprīcipio dura videāt̉ et amara.tamen per longa exercitia ī habitum veniunt reficiūt dulcit̉ ⁊delectabiliter poſſidentur. Paꝰconſolationes guſtauit Osͣ cuꝫdixit. In via teſtinonioruꝫ tuorum delectatus ſum ſicut in ōnibus diuitijs Hec tercia conſolatio claudit ſtatū hoīs in hacvita et in plenam perfectionēperducit homines ſanctos. necſupereſt aliqͥd niſi preſtolariſalutare dei in ſilentio Quod quidem ſilentium nichil aliud eſtniſi omnnum inquietationū etimpugnacōm extinctio. et ſecure expectare vt ad plenaꝫ requiem diuine viſionis eternaliter perfruende curgaudio euocetur De hac beata conſolatione dicit Ber. Hoc ē deſtīatuꝫſolitarij certaminis brauiū. hicfinis. hoc premiū. hec req̄es laborū. conſolatio dolorū. ipſa ꝑfectio et vera ſapīa. omnes amplectens et cōtinens in ſe virtutes nō aliunde collcās ſed naturaliter inſitas ſibi ad ſimilitudinē illā. de qua ē ipſa qͥcquid ēDec eſt enim vera ſapientia q̄ſapiunt ſapiētes. qua ſapiēs factus eſt ille qui vnus eſt ſpūscum deo. et hoc in hac vita ho9 6mi nis eſt perfectio. Iam eniꝫquia hactenus fuit ſolitariusvel ſolus efficitur vnus. et ſolitudo eius corporis vertitur in vnitatem mentis Et impletur intalibus quod dominus pro diſcipulis in clauſula omnis perfectionis orauit dicens. Patervolo vt ſicut ego et tu vnuꝫ ſumus. ita et ipſi in nobis vnumſint.¶ ODorum trium membrorum. videlicet elongationem temptationem conſolationem ordinemet profectum in Iacob patriarcha legimus lucide declaratūDe qͦ dicitur Gene. xxxij Iacob cū mature ſurrexiſſet tulitduas vxores ſuas. et totideꝫ Smulas cum vndecim filijs et traſiuit vaduꝫ iacob. tranſductisqꝫ omnibus que ad ſe pertinebant remanſit ſolūſ. et ecce virluctabatur cuꝫ eo vſqꝫ mane.qui cum videret ꝙ eum ſuperare nō poſſet tetigit neruuꝫ femoris eius et ſtatim emarcuit Dixit ad eum. Dimitte me iam eniin aſcendit aurora. Reſpondit non dimittam te niſi benedixeris michi. Ait ergo quodnomen tibi eſt? Reſpondit Iacob. At ille. nequaqꝫ īquit vltͣIacob appellabit̉ nomen tuū.ſed iſrahel. Et non longe poſtſequitur. Et benedixit ei in eodem loco. Hec in figura contingebant illi. Significant auteꝫgg̓. ij