¶ Primum rememorabimuscum amara contricōe Qd̓ tuncdigne agitur cuꝫ offenſam pijpatris quem offendimuˢ. culpam quam incurrimus. eternāpenaꝫ quam meruimus. vilitatem quam contraximus. gloriam quam perdidimus. diligeti mentis intuitū conſiberamusQuis em̄ niſi mentis inops adiſta nō paueat. ad horum conſiderationem non funditus ꝑtimeſcat? Danc cōſiderationemhabuit Ezechias qui dixit Recogitabo tibi omnes annos meos. De primo dicit Gernhardus Nimiꝰ duꝝ eſt cor quodpij patris non emolliūt beneficia. nec terrent ſupplicia. nec alliciunt promiſſa. nec caſtigantflagella. De ſecundā dicit psͣHomo cum in honore eſſet nonintellexit cōparatꝰ ē ⁊cͣ. Sicutem̄ āte pecͣnn ſuꝑ oneꝫ creaturatenuit dominium ſic peccato perpetrato infra beſtias reputaturDe tercio dicit Criſoſtimus.Qualem cōmutationeꝫ dediſtio homo pro peccato vt ꝓ modica delectatione penas eternasincurres Quia ẜm GregoriumAomentaneuꝫ eſt qd̓ delectateternū vero quod cruciat. Dequarto imꝓperat ꝑ Iher̓. deusanime peccatrici d. Quam vil̓facta es nīꝰ iterās vias tuas Adcuiꝰ ꝯmoitione aīma peccatrixſe ꝯgnoſcēˢ d. Tren. Vide doīne ⁊ cōſidera qm̄ facta ſum vil̓Omnia em̄ que facta ſūt ad aliquod genus boni valent. Id̓ode eis dicit̉ Gen̄. i. Et erat valde bona Anma auteꝫ peccatri xad nihil boni vtilis eſt. excceptodecore diuine iuſticie. vt ard̓atin eternum Qui ergo hec malaex peccato ſe incurriſſe ꝯſiderāˢnon ꝯpugitur duri cordis eſt.Quod diffiniens Bernꝰ dicēˢDurū cor eſt quod nec ꝯpūctione ſcinditur. nec pietate mollitur. nec precibus commouet̉n̄ ec minis ceditur. flagellis induratur. ingratum ad beneficia⁊ vt cuncta eius mala complectar ipſum eſt qd̓ nec deum timet. nec homines reueret̉ ¶ L¶ Secundum eſt tēpus acceptapilis reconſiliationis. quodſemper meminiſſe debemus. qd̓eſt tempus in quo mom̄tis ſingulis in īfinitū de ſalut noſtrapoſſumus operari. De hoc tēpore dicitur Ecc. Particula dieibona non te pretereat Hoc aūttempus Apoſtolꝰ diſtinguit īpredicto themate ab alijs temporibus per aduerbium nunc.Quod etiam acceptabile vocatꝓpt̓ tres magnas gratias quaslucrari poſſumus in preſenti tēpore. Prima gratia eſt qua d̓ocuius iram ⁊ furorem meruimꝰfacillime poſſumus reconſiliari.Secunda gratīa qua premiſſaſupra modū poſſumꝰ cuml̓ areff