Qm̄ eſtis filij dei miſit deus ſpiritū filij ſui ī corda vr̄a clamantē abba pater oīa tibi poſſibiliaſūt. In tali affcū ſi qͥs oraueritdulciſſime ac deuotiſſime orat.nō em̄ alit qͣꝫ vt patrē ī tali affectu deū poderit exorare. Decuiuiꝰ orationis dulcedine dicitPernhardus ſic Cuꝫgratia p̄uenti ſpiritu filij inſpiratti deūdulciter oramus. tunc reuera inore filij nomē n̄ patris mel eſtſub lingua. melos in aure. iubil ī corde Q ¶ Et ſciēduꝫ ꝙdeꝰ qͥ hanc formā orādi nobistradidit a noīe patris inciꝑe voluit ꝓpter qͣtuor cas. Primo vtpetenˢ non erubeſceret. Secundo vt oratio dulceſceret Terciovt fiducia creſce̓t. Quarto vtnemo ſibi vileſceret ¶ Primodico a nomine patris voluit incipere. vt petens nō erubeſce̓t.vt audito nomine patris ſinerubore ⁊ pudore peteret ſibi deneceſſarijs prouideri. dices illd̓Os. Ad te leuaui animam meam deus meuꝰ in te confido nōcrubeſcam Scimus em̄ ꝙ pueri non erubeſcunt neceſſaria poſtulare Sic ⁊ nos. maxime cūipſe pater iubeat rogꝫ ⁊ moneat poſtulare ¶ Secundo a nomine patris oratio īcipit. vt cūnomen patris orando nominamus ſtatim nomine patris audito oratio dulceſceret. Dulcit̉eniꝫ hoc dicitur quod dulciter amat̉. vn̄ pater deꝰdās nob̓ formā orationis dicere poterit illd̓Prouer. Comede fili mel qꝛ bonuꝫ ē ⁊ fauū dulciſſimū gutturituo Itē Ezech̓. v. Iniciū dulcoris habet fructus eius Quidenim dulciꝰ eſſe poterit omnibꝰque viſa ſunt vel audita vel etiam dicta qͣꝫ deum patrem noīnare. ī quo nomine pinguiſſiꝰdeuotionis affectus eſt incluſus? Tercio a nomē patris formam orationis inchoare voluitvt fiducia creſceret Quis enimnon ſuperſperaret ſciens deumeſſe patrem. quin ī omni beniuolentia petitionem noſtram accipiat ⁊ eam promoueat ad optatum? Et quantuꝫ ī hac fiducia creſcere poſſumus tantuꝫ fine dubio erimꝰ accepturi.¶ Quarto a nomē patris orationis formam inchoare voluitvt nemo ſibi vileſceret. Suntem̄ correlatiua pater ⁊ filiꝰ. exquo neceſſario ꝯcludit̉. vt cuꝫvelit dici ⁊ eſſe pat̓ nos filij nominemur Hīc Ioh̓. vi. Videteqͣlem caritatem dedit vobis pater vt filij dei nominem̉ ⁊ ſimꝰ.ꝙ ſi filij heredes ꝑ deū. heredeˢqͥdē dei. coheredes aūt xp̄i. ꝙſi hanc nrāꝫ digͥtatē fidelit̓ penſaremꝰ merito debereꝰ ōneꝫ vitioruꝫ cōtēpnere vilitatē Quamdignitatē augꝰ. cōſiderans aitAd maiora natuꝰ ſumqꝫ vtſim mancipium corporis mei.