Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a dono timoris incipimus vſqꝫad donuꝫ ſapientie aſcendēdo.ſicut gradus qui deſcendentisde ſolario ē primus erit vltimꝰaſcendentis. ⁊ qui primus eſtaſcendentis erit vltimus deſcēdētis ASufficiētia aūt iſtorum ſeptem petitionū ſic poteſtaccipi. Omnis petico aut ē debonis adipiſcendis aut de malis amouendis. Omne autembonum ant eſt celeſte aūt ſpirituale aut temporale. Si celeſtehoc petitur ibi cum dicitur Adueniat regnum tuum. Si ſpirituale hoc petitur ibi. Fiat volūtas tua in celo ⁊ in terra. Si tēporale hoc petitur ibi. Panemnoſtrum cottidianum da. n. hEt ſic in peticōe triplici petituromne bonumV Itemomne malum aūt eſt preterituꝫaut preſens. aut futurū Amotio mali preteriti petitur cuꝫ dicitur. Dimitte nobis debita. n.ſi. ⁊. n. d. d. .n. Caudela auteꝫfuturi. cum dicitur. Et ne nosinducas in temꝑ. Liberatio autēa malis preſentibus petitur ibiSed libera nos a malo. Septima autem peticō ſcilicet Sāctificetur nomē tuum. eſt omniūpredictorum conſumatio. Adhoc enim omnia petūtur vt nomen dei quo criſtiam vocamurin nobis ſanctificetur. In hijsergo ſeptem peticionibus omnia ſaluti neceſſaria pleniſſime īOcluduntur. nec vult deꝰ q̄ hancorationis formam nobis tradidit vt aliquid extra ea que hicpoſita ſunt poſtulemus Quodſi fecerimus magis ingratitudigraciam cōnem incurrimus qꝛſequamur. Id̓o ī collationibꝰpatruꝫ dicitur In forma orationis noſtre a deo nobis traditenulla diuitiarum peticio. nullainemoria dignitatiꝰ. nulla poteſtatis aut fortitudinis poſtulatio. nulla corporee ſeu tēporalis vite mentio cōtinetur X Nihil em̄ caducuꝫ vel vile l̓temporale vult a ſe eternus conditor poſtulari Itaqꝫ magnificētie eius ac eminētie marcimāirrogabit iniuriam qui hijs ſēpiternis petitōnibus p̄termiſſistranſitoriū aliquid ⁊ caducummaluerit ab eo poſtulare ⁊ offenſam potius qͣꝫ ꝓpiciationemvilitate orationiis ſue incurrereſe cognoſcat. Magnus em̄ eſtdeus ⁊ n̄ niſi magna vult a ſe requiri. quippe qꝛ veriꝰ ⁊ magisꝓprie magna tribuit qͣꝫ paruaEt ido dicit Bern̄hardꝰ Quātūcunqꝫ quis deſiderare poterittātuꝫ ē accepturꝰ. Quod cumita ſit intueamur eiꝰ diuitias ⁊ex hijs audacioreꝰ facti obliuiſcamur miſerias noſtras. ⁊ petamus magna qꝛ magnꝰ eſt.et faciliꝰ ad magna largiendaqͣꝫ ad parua ꝑmouetūr. Ipſopreſtande audaciā. et ceteradd ij