cabernaculo tuo Quid āt ſit hoctabernaculū on̄dit Gre. dicenAliquando accipimus tabernaculū ꝓ habitaculo corporis Aliqn̄ ꝓ hitacl̓o cordis. Nā fic̄anima habitamus in corpore.ita per cogitatione habitamuꝰin mente. Ab hoc ergo habitaculo cordis longe faciet deus iniquitatem. cum ex noſtra ꝯuerſione miſericordia motus remittit nobis inquitates quas fecimꝰ. dicēs in cordibus noſtrisillud Eze. xvi. Trāſiēs per tevidi te ꝯculcatā in ſanguine tuo⁊ dixi tibi cuꝫ eſſes in ſanguine tuo viue Dixi inqꝫ tibi cuꝫeēs ſāguine tuo viue. Hec aūtverba ido replicantur vt ex duplici aſſertione certior ſit remiſſio. vel ideo replicant̉ vt duplexnobis inſinuetur remiſſio. Eſtautē remiſſio occulta. cum adquālibet ſinceram pm̄am peccata nobis miſericorditer condonantur. quā tamen adhuc nullis indicijs vel internis ſenſibꝰcognoſcimus nos accepiſſe ¶tem eſt alia remiſſio magis manifeſta. quādo ſuper noſtra remiſſione aliquas intelligentiaꝰſigna vel indiciā itus in annnacognoſcimus ⁊ ſenſerimuˢ Facit ergo deus iniquitatem a tabernaculo noſtro cum peccataocculte dimittit. ſed eadem longe a tabernaculo noſtro facit.quando eandeꝫ pcc̄oꝝ remiſſiA4one nos facit ꝑ aliquas īfluētias cognoſcere ⁊ ſentire. Quodergo in verbo Iob inhelligimiꝰremiſſioneꝫ iniquitatis longe ⁊non longe fieri. hoc intelligiꝰin verbo eze. in huiis verbi duplici replicatiōe. vt primum viue pro occulta. ſecunduꝫ veropro manifeſta remiſſionē intelligatur.Tercio promittit deus me̓itorum cumulationem in eo ꝙſubdit. Et dabit tibi pro ter raſilicem. Quid per hanc terramniſi opera que per terram corporis noſtri facimꝰ accipitur. qd̓per ſiliceꝫ niſi merita q̄ ex eiſdēoꝑibꝰ cōſeq̄m̄ accipuit̉? Prot̓ra ergo nob̓ ſilices ꝓmittūt̉.cu ꝓ treno oꝑe merita durabilia q̄ nullis machiacōibꝰ demonum tanqꝫ duri ſilices frāgi poſſūt accipimꝰ. Et ē magna deimiſericordia. ꝙ ꝓ mometantooꝑe. vel vt ita dica ludeo. ſilexmeriti ſēꝑ durabil̓. nob̓ a dn̄oꝯmutatur Et hoc eſtqd̓ alijs v̓bis Luce viceſimo primo nobiˢpromittitur Capillus de capiteveſtro non peribit. Quid percapillum qui de capite fluit niſicogitaco que de interiori capiteid eſt mente deſcendit accipitur? ¶ Capillus ergo de capite non peribit. quia merita nōſtra in modum ſilicis fuut adroīdurata. vt minie cogitatiorsmeritum que de mente noſtra