ſeminemus monemur multipliciter Dinc Exo. xxiij. Sex ānis ſeminab̓ terrā tuā Quod expones Gre. Quia omnē tēpuꝰquo viuimꝰ per circuluꝫ ſex dierū voluitur. Ideo per numerūſexdierū iubemur one tempꝰ qͦviuimꝰ ſeminare Itē Ecci. xi.Mane ſemina ſeme tuum. et veſpere nō ceſſet manus tua Ac ſidi. A mae iuuētutis vſqꝫ ad veſperā ſenectutis ſeīa inceſſanterCur hoc? qꝛ vt d̓r Leui. xxvijIuxta mēſura ſenitis eſtīabit̉preciū Et Apꝰ Gala. vi. Nolite errare deus non irridet̉. que enii ſeīauerit hō hec ⁊ mētetG ¶ Sed qꝛ nemo vnū ſeīnisgenꝰ ſēper poterit ſeīare. ideomulta exercitiorū genera ponitnobis Ger. dicēs Nulla vnqꝫſeruum dei non dico dies ſꝫ nechora inueīat niſi vel in exercitilabore. vel proficiendi ſtudio.vel in experiētie dulcedine. vl̓fruēdi gaudio. Vnde q̄ pauꝑtate prohibitus ſemnare nō valeat triticum. hoc ē nobiliore actuꝫſpus. ſiligine hoc ē mminusnobilē actū ſeīet et exerceat.ſic faciēs vt ſemper inueniaturin opere ſeminandi Vnde Bernar. Neq̄qꝫ ſufficit ſemel et ſecundo operari quod eſt bonumniſi inceſſanter addas noua prioribꝰ. alioquin iacet ⁊ marcetflos primi operis. atqꝫ ex eo onis virtus et vigor ex breui ex3255terminatur ſi non alijs atqꝫ aliis ſuperiectis pietatis operibꝰcontinue reꝑaretur. Et hoc breuiter tangit Apoſtolus Gala.vi. Uonum facientes non deficiamus tempore em̄ ſuo metemꝰP ¶ Quarto dicendumeſt de pluuie neceſſitate. ſicut enim in alio ſemine nulluꝫ ſemein fructum proficit. ⁊ ſi oīa alia preparata fuerint ad optatum. ſi non per aquaˢ ſemina irrigātur. ſic oīa ſemina ſpūaliafructu vacua remanebunt niſiper hoīs ſolerciam vel dei gratiāirrigent̉ ¶ Tribꝰ autem moīsmaterialia ſeīa irrigant̉ .ſ. peraquarū infuſionē. pluuiarū irrigationē. roris ſtillationē Nāper aquarū infuſioneꝫ tꝑe ſiccitatis plāte ⁊ olera infundūtur.et deficiēte pluuia per hominuꝫinduſtriā etiā tripliciter irrigatur. vizper aqua pubealē plumialem. et roralē Per prima aqͣſignificant̉ lacrime cōpaſſiōīs.quibus tūc noſtra ſeīa irrigaꝰcū oꝑa mīe tāqꝫ aquam putealē in eos trāſfermiꝰ quos nūdoˢſiccos inopes aridos cognoſciꝰet videmus ¶ De quibus lacrimis dicit Gernardus. Suntlacrime pretatis. quas ſibi conficit anima de neceſſitatibꝰ pauperum. de anxcietatibus oppreſſoruꝫ. perturbationibus triſtium. de culpis delinquētium. ⁊poſtremo de omnibus qͦrūlibet