et ſcriptur āQd̓ tūc factū dicimꝰ cū Exo. ī mote ſinai ꝑ mōiſē legē dedit Vbi d̓r Audi iſrahe l precepta mea. ⁊ ea in cordetuo quaſi ī libro ſcribe De hocexitu d̓r Yſai. ij. De ſion exibit lex ⁊ verbum dn̄i de hieruſaleꝫ. et iudicabit gentes ⁊ argūet populos multos Qd̓ totū factū ē in ſemne legis in p̄ceptiset cermmonijs. q̄ oī exibāt de ſio celeſti tāqꝫ lex per quā iudicauit genbes ⁊ arguit populosmultos ¶ Uercio exiuit ſeīanꝰſe in creaturā Qd̓ tūc factū eſtcū per incarnationis miſteriū deus ꝓ noͣbis factꝰ eſt hō. Deusemm pr̄ videns labore ſuum fruſtratū ī p̄dcis ſeminibꝰ. oꝑe dixiſſe videt̉ filio ſuo illud Ioh̓.xij. Ni granū frumenti cades interrā mortuū fue̓it ipſū ſolū manet. quaſi dicat illiſi tu fili tāqͣꝫgranū cadēs in terra vteri v̓ginalis ibi moriaris non obſtātibꝰmultis hoīm ſeminibꝰ ſolus rēaneb̓. De quo ſeīne dicit AugꝰSe aūt dicebat deꝰ granū mortificandum ⁊ multiplicandum.Deus ergo pater reū erendumet vnicū granū delicatiſſimum filium ſuū ſeminauit in terram bonā .i. in vterū virginis Et quiahec terra a ſpiritū ſancto adeoeſt culta vt nulla ſpīa cꝰcūqꝫpeccati eſſet ī ea. adeo īpinguata vt omnes virtutes ī ea habitarent. adeo exarata vt gladiꝰdoloris ⁊ ꝯpaſſioīˢ eius animāꝑ tranſiret. ideo hoc granūin talē terra ſeminatū ortū. fructuꝫtulit centuplū ⁊. perfectiſſimū.qꝛ mortuū in cruce oīa ſeīa hūain generis quātū in criſto fuitreuiuificauit. Quia ẜm Apoa.Cho. xvi. Quod ſemnat̉ nonviuificat̉ niſi prius moriat̉ Hīcin Psͣ. Singulariter ſum egodonec tranſea. Hec terra corporis ſui quā de terra virgine acceperat vt fructum debituꝫ afferret bene fuit exarata. cuꝫ in aracrucis vulnera vulneribus ſuntinflicta. Itē peccatis nr̄is benefimata. qꝛ ẜm Petrū Occā nrāipſe pertulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignū Sicqꝫ granū iſtud mortuūdeſcendit ad lymbū ⁊ exindefructū pluſqͣꝫ centuplū reportauit De quo ſemīe dicit Pern̄.Deꝰ pater ſeīauit filiū filiꝰ vrritatē ſpūs ſanctꝰ caritatē. Dehoc exitu di. Ecci. xxix. Exia facie honoris Sic loqͥt̉ paterad filiū Et qꝛ filius exiēs aſſumendo carne horem ſuū non perdidit ſꝫ tm̄ occultauit. ideo d̓rexī a facie hōoris. qꝛ quantū adhumanu iudiciuꝫ ⁊ exterioremaſpectuꝫ bn̄ exijt a facie horiˢ.cuꝫ ipſe q̄ eſt ſplēdor et̓ ne gl̓ein quē āgeli deſiderāt ꝓſpicere n̄ſolū paulo mīoratꝰ eſt ab angelis. ſed factus eſt opprobriumbominum et abiectio plebis.De hoc exitu dicit ipſe filius