Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

continere. Que cogitatio cumhijs ⁊ ſimilibꝰ ſemel pedem fpcerit potenter deinde poſſidet domum mentis. que quideꝫ temptatio pedetēptimi in peius ꝓficies dilatat fimbriaꝫ ſuā. ita vtnec deuꝫ. nec futuraꝫ vitā. necmeritum. nec demeritum. necquicqͣꝫ aliud qd̓ eſt de ſacramto credet eē Licet huic īpugnationi quantuꝫ ſe ratione iuuarepoterit r̓luctet̉. fla gellis tam̄durantibꝰ ⁊ cogitationibꝰ ſuꝑtanta dei inclementia ſibi ſuccedētibus occurrit memorie quicquid huic impugnatiōi de ſcpͥtura vel ẜmonibꝰ poterit ſuffragari. vt eſt illud Exo. Miſereor cui volue̓o. Et Apꝰ. Ro.Cui vult miſeret̉ ⁊ quem vultindurat. Qd̓ expones Gregorius dicit Quia aliꝰ vſqꝫ in fineꝫin bono perſeue̓at ⁊ ī fine a bono corrues dāpnationis laqueum incidit. ⁊ alius in malo ſēꝑvixit ⁊ in fine/ per penitentiaꝫreparat̉ Que pauida mēte conioseribſiderans dicit Non videbo dominum deum in terra viuentium.In quibus v̓bis quaſi furtiueſubintrat deſperationis temptatio. vt qͥ ī p̄miſſis tēptatioībovſqꝫ adhuc vtcūqꝫ ſtare videbatur. per iſtā que fortiſſima ēfunditus ſubuertatur. in quanullatenus ſtare poſſet niſi quia deus vna manu flagellat alia intus tenet ne cadat Quie 4ta ergo tēptatio que eſt deſperatiōīs impugnatio accedit beati hominis mētem dilacerans.quod talit̓ contingit Cum ml̓tas aduerſitatum inſolentiasgrauiter ſuſtines cernnit ꝙ eiusclamor licet multiplicatꝰ ad aures domini nō pertīgit. ex quoquaſi furtiue tenuis aure fufurrio hec ipſa temptatio mimittitdicens in corde Deſperaui Puiuſmodi fantaſias in corde ſibilans. niſi eſſent hec ad morteꝫet ad mortem ſempiternam talongo tēpore in tam dura miſeria non remanerem. ⁊ niſi eſſēde numero reproborum nunqͣꝫdominꝰ meis clamoribus ſe tadurum ⁊ īplacabileꝫ exhibe̓t.cui tamē impugnationi homodeuotus quantum poterit reluctatur Hec ſunt flagella quibꝰhomo purgatur. purgatus adregulā celeſtis edificij quadratur. ⁊ vſqꝫ ad conſperſionē cuuiſlibet minutiſſimi pulue̓is depuratur Quarum tēptationuꝫordinem ⁊ effectum ſub metaphora Iohel ꝓpheta iſinuat nobis dicens Reſiduum eruce comedit locuſta. ⁊ reſiduū locuſte coēdit brucus. ⁊ reſiduumbruci comedit erugo. Quia vnius tēptationis reliquias ſubſequēs tollit. Puluerem queꝫſubſequēs relinquit deuorat q̄ſuccedit. Inter hec percuſſusclamat ad dominum Abacuc