Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dec puritas cognoſcatur Etquia in ore duorum vel triumſtat omne verbum dicente dn̄oIdeo ad hunc glorioſū theꝫ aurum cognoſcendum accedanttres teſtes. ſcilicet bona cōuerſatio. ꝓprie conſcientie atteſtatio. ſpiritus ſancti inſinuatio.Crimum bonum. Sceundummelius. Tercium optimū. Primum ab hominibus Secundūa nobis Iercium a deo. Primum ergo teſtimonium eſt bona ⁊ ſincera inter homines cōuerſatio et eoruꝫ pīa de nobis ⁊ benigͣna commendatio. De hocgloriatur Apl̓us. ij. Chor. i.dicens. Gloriā noſtra eſt teſtimonuꝫ conſcientie nr̄e ꝙ ſince̓⁊ ſimpliciter conuerſati ſumusin hoc ſeculo Verum qꝛ hoc teſtimoniuꝫ qd̓ exterius ab hoīeſumitur facile fallitur Ideo accedat ſecundum teſtimoniumſcilicet proprie conſciētie. quenon ſolum de apertis operibusſed etiā de medulla cordis noſpoterit iudicare Doc teſtimonium habuit Iob cum dixit Nōreprehendit me cor meum in vita mea Et Apl̓us Nichil mihiconſciꝰ ſum. Licet autem hoc teſtimoniuꝫ profundius accedatad rimandam veritateꝫqꝫ primuꝫ. nullam tamen dat ſecuritatem ſed ſolam preſtat fiduciam Iohanne dicente. Si cōſcientia noſtra non reprehenderitnos fiduciam habemus ad deūVnde cum Apl̓us dixiſſet. inchil michi conſciꝰ ſū. ne in hocvideretur ſibi dare ſecuritatē.ſtatim ſubiunxcit. ſed nō in hociuſtificatus ſum. Ideo terciumteſtimonium accedat ſciꝫ dei q̄plenam ſecuritatem tribuat deremiſſiōīs gratia cōſecuta Deotria teſtimonia ſuccincte tagitApl̓us dicens. Aichi auteꝫ ꝓmimo eſt vt a vob̓ iudicer a abhumano die. ecce primuꝫ. ſe dneqꝫ meip̄m iudico. ecce ſecunduꝫ. qui autem iudicat me dominus eſt. ecce terciuꝫ Iſte thezaurus pure conſciētie excellitom̄s mundi diuitias. De quodicitur Ecc̄. Bona ſubſtantia cui non eſt peccatum in cōſcientia De hijs diuitijs dicitBer. Magna diuitie bona conſciētia. ⁊ reuera quid dulciꝰ inrebus creatis. aut quidquētiꝰ⁊ ſecuriꝰ ī terra hoc theꝫ auroˢTercio dicendum eſt quomodo iſte thezaurus ſit deoofferendus vt habeat vim placandi et domino ſit acceptus.Erit autem ſupra modum gratus ſi ip̄m a duobꝰ taꝫ nobiſ ipſis qͣꝫ a proxīs noſtris abſcondimus ⁊ in domino occultamꝰſoli domino cupientes placere.Gene auteꝫ a nobiſ ipſis abſcōdimꝰ ſi eū pro nichilo reputamus. ita videlicet vt tota ſpeꝫnoſtram non in eodeꝫ theꝫ auroo 1